حمله به شاهکار مهندسی خاورمیانه
حسین قاهری پژوهشگر یادداشت
حمله آمریکا به پل B1 در البرز، تنها یک اقدام نظامی نبود؛ این یک پیام بود. پیامی روشن از سوی نظمی که سالهاست به سلطه عادت کرده، به ملتی که تصمیم گرفته مستقل بایستد، مستقل بیندیشد و مستقل بیافریند. پل B1 فقط یک سازه نبود؛ تجسم اراده مهندسان ایرانی، نماد خودباوری یک ملت، و نشانهای از مسیری بود که ایران در آن، علم را نه از بیرون، بلکه از درون خود میسازد. و دقیقاً به همین دلیل، هدف قرار گرفت.
در جهانی که بسیاری از کشورهای خاورمیانه، هنوز در مدار وابستگی علمی و فناوری به قدرتهای خارجی میچرخند، ایران راهی متفاوت را برگزیده است.
اینجا، علم با دلار خریداری نمیشود، با اراده ساخته میشود. اینجا، پیشرفت وارداتی نیست ریشهدار است. حمله به پل بی یک البرز نماد قرنها کشورهای حوزه خلیج فارس هست که در مقابل قوم پارس حقارت هزاران ساله داشته حقا تا قومی که روز به نام خلیج فارس حمله ور شدهاند و روزی به علم پل سازی در ایران.
واقعیتی که شاید برای برخی سنگین باشد، اما انکارشدنی نیست: در خاورمیانه، این ایران است که بهطور مستقل تولید علم میکند. کشوری که زیر شدیدترین فشارها، نهتنها متوقف نشد، بلکه به یک الگوی متفاوت تبدیل شد؛ الگویی که نشان میدهد میتوان بدون تکیه بر بیرون، به قلههای دانش رسید. و همین، دلیل تقابل است.
وقتی ملتی از وابستگی عبور میکند، دیگر قابل کنترل نیست. دیگر نمیتوان مسیرش را تعیین کرد. دیگر نمیتوان علم را به او دیکته کرد. چنین ملتی، تهدیدی برای نظمی است که بر پایه وابستگی دیگران شکل گرفته است.
حمله به پل B1، در واقع حمله به یک تفکر بود؛ تلاشی برای شکستن نمادهای پیشرفت بومی. اما تاریخ بارها ثابت کرده است که اینگونه ضربهها، نهتنها یک ملت را متوقف نمیکند، بلکه آن را مصممتر میسازد. میتوان پلها را ویران کرد، اما نمیتوان دانشی را که در ذهن یک ملت ریشه دوانده، نابود کرد. میتوان سازهها را هدف گرفت، اما نمیتوان ارادهای را که به استقلال گره خورده، شکست داد.
ایران امروز، در میانه فشارها، ایستاده است نه صرفاً بهعنوان یک کشور، بلکه بهعنوان یک ایده: ایده «استقلال علمی». و این ایده، نه با حمله خاموش میشود، نه با تهدید. این ایده، هر بار که بر آن ضربه وارد شود، ریشهدارتر و گستردهتر خواهد شد. و عربستان و کشورهای پادو آمریکا باید بدانند قدرت ایران در یک سازه بتونی نیست قدرت قوم پارس در افکار ایمان و تاریخ آنهاست.
این راه، راهی است که ایران آغاز کرده راهی به سوی آیندهای که در آن، علم، دیگر ابزار سلطه نیست؛ بلکه زبان آزادی ملتهاست