کد خبر: 5304
تاریخ انتشار: ۲۸ شهریور ۱۳۹۳
گروه : ایران

یک آسیب شناس اجتماعی: ۷ درصد مردان از لوازم آرایشی استفاده می‌کنند

یک آسیب شناس اجتماعی: ۷ درصد مردان از لوازم آرایشی استفاده می‌کنند

نه تنها در شبکه‌هاي ماهواره بلکه متاسفانه در برخي شبکه‌هاي رسانه ملي هم شاهد هستيم؛ برخي از مردان مجري، ورزشکار و يا بازيگر از آرايش‌هاي زنانه استفاده مي‌کنند که سبب الگو برداري نوجوانان از آنها مي‌شود.


يک آسيب‌شناس اجتماعي با بيان اينکه براساس آمارهاي رسمي موجود 7 درصد مردان کشور از لوازم آرايشي استفاده مي‌کنند، گفت: عدم مشارکت موثر پدر در تربيت فرزندان ارتباط مستقيم با گرايش پسران به مد‌ها و آرايش‌هاي زنانه دارد.
مصطفي فروتن در گفت‌و‌گو با ايلنا در مورد استفاده از آرايش‌ها و مدهاي زنانه توسط مردان گفت: معمولا زماني که اين بحث‌ مطرح مي‌شود، با اعتراض پسران جوان و نوجوان رو به رو مي‌شويم و اين صحبت‌ها را به پاي "گير دادن" مي‌گذارند اما در همين ابتدا عنوان مي‌کنم که بحث ما در مورد موارد بهداشتي مانند استفاده از کرم ضدآفتاب و يا گرايش جوانان به زيبايي و نظم نيست بلکه در مورد رفتارهاي نامتعارف است.
فروتن با اشاره به اينکه 12 درصد از لوازم آرايشي موجود در کشور از سوي مرد‌ها مصرف مي شود، ادامه داد: بر اساس آمار 7 درصد از مردان کشور از لوازم آرايشي استفاده مي‌کنند. در گذشته در برخي مناطق خاص در شهر تهران آرايشگاه‌هايي وجود داشت که خدمات آرايشي مانند برداشتن ابرو را به مردان ارائه مي‌داد، اما اکنون اين مساله در آرايشگاه‌هاي مردانه فراگير شده است.
اين آسيب‌شناس اجتماعي در مورد دلايل وجود چنين رفتارهايي اظهار کرد: در ابتدا بايد افرادي که دچاراختلال هويت جنسي هستند، مانند ترنسکچوال‌ها را از اين بحث جدا کنيم زيرا مسئله اين افراد متفاوت است. بنابراين به عنوان نخستين دليل بروز اينگونه رفتار‌ها در ميان ديگر مردان مي‌توان به کم‌توجهي والدين به فرزندان اشاره کرد.
وي توضيح داد: بخش زيادي از هويت کودک در سنين 4 تا 7سالگي شکل مي‌گيرد؛ عدم مشارکت موثر پدر در فرزندپروري در اين سنين سبب مي‌شود که کودک همواره فقط با مادر خود در ارتباط باشد و اين مسئله به صورت ناخودآگاه در خلق و خوي او تاثير مي‌گذارد. همچنين در ميان خانواده‌هاي تک پسري نيز در برخي موارد چنين مشکلاتي ديده مي‌شود.
اين آسيب‌شناس اجتماعي ادامه داد: در ميان نوجوانان و دانش آموزان رواج اينگونه رفتار‌ها به رابطه فرد با گروه همسالان ارتباط پيدا مي‌کند، در مدارس ما زماني که رفتاري رواج پيدا مي‌کند به سرعت مانند ويروس در ميان دانش‌آموزان تکثير مي‌شود و بسياري از نوجوانان تنها براي کنجکاوي چنين رفتارهايي را از خود نشان مي‌دهند؛ براي مثال به اين فکر مي‌افتند که اگر مدل ابروي خود را تغيير دهند، چهره‌شان چه تفاوتي مي‌کند.