کد خبر: 10723
تاریخ انتشار: ۰۹ اسفند ۱۳۹۳
گروه : کشاورزی

سیستم “حراج” در صنعت چای ایران هیچ کاربردی ندارد

سیستم “حراج” در صنعت چای ایران هیچ کاربردی ندارد

دبير اتحاديه چايکاران شمال با بيان اين‌که باغ‌هاي چاي حال و روز خوبي ندارند، ايجاد سيستم "حراج" براي ساماندهي بازار

را تنها راهکار حل مشکلات چاي دانست‎.‎
سيد احمد مظفري در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا اظهار کرد: سيستم "حراج" يک سيستم شناخته شده در صنعت چاي جهان است که در ايران هيچ کاربردي ندارد. در اين سيستم چاي توليدي کارخانه‌ها بر اساس استانداردهاي آزمايشگاهي به حراج گذاشته مي‌شود. سپس توسط کمپاني‌هاي بزرگ خريداري، بسته‌بندي و به فروش مي‌رسد. در اين فرآيند، نوع و درجه چاي، بسته‌بندي، نحوه‌ توزيع و شرايط بازار کاملا مشخص است‎.‎
وي افزود: سال‌هاست که قصد داريم چنين فرآيندي را در بازار چاي ايجاد کنيم که هنوز موفق نشده‌ايم؛ چرا که کارخانه‌هاي داخلي در فصل برداشت، طي يک رقابت بي‌ثمر سعي مي‌کنند با قيمت‌هاي ارزان‌تر از رقبا، چاي خود را بفروشند و همين مساله، مجال ايجاد ارزش افزوده قابل قبول را از اين صنعت سلب کرده است‎.‎
به گفته مظفري باغ‌هاي چاي حال و روز خوبي ندارند که اين مساله مربوط به امروز و ديروز هم نيست؛ ساليان متمادي است که چايکاران از وضعيت نامناسب بازار مصرف رنج مي‌برند و کسي هم براي حل اين مشکل اقدامي نمي‌کند‎.‎
وي ادامه داد: وضعيت کشت هر محصول تابع فروش آن در بازار است. حال آن‌که حلقه واسط بين توليد تا مصرف چاي، وضعيتي را به بخش توليد ديکته کرده که شرايط را براي اين بخش به بحران رسانده است‎.‎
دبير اتحاديه چايکاران شمال خاطرنشان کرد: شرايط هيچ وقت براي توليدکنندگان مساعد نبوده و چايکاران داخلي در بهترين حالت 35 درصد توليد داخل را تامين کرده‌اند که البته در سال‌هاي اخير اين رقم به 25 درصد کاهش يافته اما همين بازار 25 درصدي توليد داخلي هم ساماندهي نشده است‎.‎
مظفري نبود گردش مالي را بزرگ‌ترين معضل چاي عنوان و تاکيد کرد: مشکل چاي بايد ريشه‌اي حل شود و تنها راهکارش هم اين است که يک سيستم متمرکز فروش براي ساماندهي بازار چاي ايجاد کنيم‎.‎
وي در خصوص تبليغات چاي خارجي در رسانه ملي اظهار کرد: وقتي شرايط به شکل قانوني و بدون هيچ ضابطه‌اي براي واردات چاي خارجي مهيا مي‌شود، رسانه ملي مقصر نيست. صدا و سيما پول تبليغش را مي‌گيرد و ايرادي به آن وارد نيست. ايراد اصلي در سياست‌گذاري‌هاي بخش چاي است که اگر مشکلات حل شود، چاي خارجي في‌ذاته نمي‌تواند رقيبي براي چاي داخلي باشد‎.‎