استراتژی حفظ سرمایه در سطح جهانی

در ادبیات کلاسیکِ سرمایه ‌گذاری در ایران، ملک همیشه پادشاه بوده است اما واقعیت اینجاست که ملک، با تمام صلابتش، یک ایراد بزرگ ساختاری  دارد: «حبس در جغرافیا».

در زمان‌هایی که تنش ‌های بین ‌المللی یا بحران ‌های منطقه‌ ای اوج می‌ گیرد، دارایی‌ های ثابت دچار نوعی انجماد می‌شوند.

من باور دارم که امنیت واقعی در دنیای لرزان امروز، در «سیال بودن» نهفته است. ما باید یاد بگیریم بخشی از ثروت خود را از قیدِ خاک و سند بکنیم و به سمت دارایی‌هایی ببریم که در جیب، حافظه و یا فضای ابری قابل حمل باشند.

این یعنی انتقالِ ثروت از یک نقطه بسته به یک مدار امنِ جهانی، بدون اینکه نیاز باشد پاسپورتی مهر بخورد و یا مرزی طی شود.

باید توجه داشت که استفاده از دارایی ‌های دیجیتال با پشتوانه جهانی یا حتی اشیای گران ‌بهایی که استاندارد قیمت ‌گذاری بین ‌المللی دارند، در حقیقت نوعی بیمه ‌نامه برای کل دارایی ‌های شماست.

وقتی ثروت شما در قالب یک کدِ ۱۲ کلمه ‌ای یا یک قطعه کالای استراتژیکِ کم‌ حجم تعریف می‌ شود، شما از ریسک‌ های تخریب فیزیکی در زمان بحران یا قفل شدنِ نقدینگی در بازار داخلی عبور کرده‌ اید.

نکته مهم این است که این مدل از مدیریت سرمایه به شما آزادی عمل بیشتری خواهد بخشید.

مثال هایی از این کالاها شامل شمش طلای سوییسی، ساعت های لوکس مثل رولکس و ارزهای دیجیتال معتبر مثل بیت کوین است.

باید توجه داشت که  البته این مدل از کالاهای سرمایه فقط باید بخش کوچکی یعنی کمتر از 10 درصد از دارایی شما باشند و با استعلام و مشورت از متخصصین تهیه شوند.

هدف از این رویکرد، افزایش انعطاف‌ پذیری مالی و مدیریت بهتر ریسک در کنار سایر روش‌ های سرمایه ‌گذاری است، نه جایگزینی کامل دارایی ‌های سنتی.