مسکن حمایتی هم رویای دستنیافتنی شد؟
افزایش قیمت مسکن و اجارهبها، قدرت خرید خانوارها را کاهش داده و طولانی شدن پروژههای حمایتی و رشد هزینهها، امید بسیاری از متقاضیان مسکنهای حمایتی نیز به خانهدار شدن کمرنگتر شده است.
بازار مسکن در حالی همچنان زیر فشار تورم و افزایش هزینههای ساخت و خرید قرار دارد که فاصله میان درآمد خانوار و قیمت خانه روزبهروز بیشتر شده است؛ شکافی که برای بسیاری از مستأجران، رؤیای خانهدار شدن را به تصمیمی غیرممکن تبدیل کرده و حتی بخشی از متقاضیان طرحهای حمایتی مسکن را نیز در میانه مسیر، با ناامیدی و فرسودگی مواجه کرده است.
برای بخش قابل توجهی از خانوارهای کارگری و کارمندی، مسکن دیگر یک دارایی قابل دسترس نیست؛ بلکه به مهمترین هزینه ماهانه زندگی تبدیل شده است. مستأجری که بخش عمده درآمد خود را صرف پرداخت اجاره و تأمین هزینههای رهن میکند، عملاً امکان پسانداز برای خرید خانه را از دست میدهد.
این وضعیت بهویژه در کلانشهرها نمود بیشتری دارد، اما فشار بازار مسکن به شهرهای کوچک نیز سرایت کرده است. افزایش قیمت مسکن و اجارهبها موجب شده بسیاری از خانوارها برای حفظ حداقل استاندارد سکونت، ناچار به کاهش متراژ، مهاجرت به مناطق ارزانتر یا حتی جابهجایی به حاشیه شهرها شوند.
در چنین شرایطی، خرید خانه برای بسیاری از مستأجران دیگر یک هدف میانمدت نیست؛ بلکه به رؤیایی دور از دسترس تبدیل شده است. جوانی که باید همزمان هزینههای ازدواج، زندگی و اجاره مسکن را تأمین کند، عملاً فرصتی برای تشکیل سرمایه لازم جهت خرید خانه ندارد.
