طنینِ سازندگی، رساتر از صدایِ آوار
میگویند صدای انفجار بلند است، اما آنها صدایِ برخوردِ چکشهای ما بر فولاد را نشنیدهاند. آنها صدایِ زمزمهی نیمهشبِ مهندسانمان را بر فراز نقشهها نشنیدهاند. آوار، هر چقدر هم سنگین باشد، حریفِ گامهای استوارِ کارگری نمیشود که نانِ حلالش را در شکوهِ تولید میجوید. دشمن دیواری را نشانه گرفت، اما نمیدانست که ما پیش از دیوار، «باور» ساختهایم.
درد دارد دیدنِ زخمی که بر پیکرِ کارخانه نشسته؛ کتمان نمیکنیم. اما ما از تبارِ کسانی هستیم که از دلِ کویر، قنات بیرون کشیدند و در میانهی تحریم و تهدید، شریانهای صنعت را سبز نگاه داشتند. ما بلدیم چطور از میان تل خاکستر، جوانه بزنیم. این سقف اگر فروریخت، آسمانِ همتِ ما که هنوز پا برجاست! ما به جای غصه خوردن بر ویرانهها، بر روی آنها خواهیم ایستاد تا قدمان به افقهای روشنتر برسد.
فولاد خوزستان تنها یک نام بر سردرِ یک مجتمع نیست؛ این شرکت نامِ غیرتِ هزاران خانوار است. ما برمیگردیم؛ نه به آرامی، بلکه با طنینی که گوشِ بدخواهان را کر کند.
دوباره دودِ سپیدِ تولید از این هواکشها به آسمان خواهد رفت تا نشانهای باشد بر زنده بودنِ امید. هر آجری که امروز دوباره روی آجر میگذاریم، پاسخی است محکم به تاریکی.
ما اهالی فولادستان خوزستان، دوباره قد علم میکنیم؛ این بار با شکوهی مضاعف و ارادهای که در آتشِ کینه، صیقل خورده است.
✅ایستادهایم، تا آخرین نفس، پایِ سفرهی مردم و پایِ سربلندیِ ایران.
@khouzestan_steel_co
