دهه فجر تجلی خودشکوفایی ملی؛ فولاد خوزستان، روایت عینی استقلال اقتصادی پس از انقلاب
مقام معظم رهبری بارها در تبیین دستاوردهای اقتصادی پس از انقلاب اسلامی، به رشد صنعت فولاد بهعنوان یکی از نشانههای روشن استقلال و خوداتکایی کشور اشاره کردهاند؛ صنعتی که پیش از انقلاب، وابسته، محدود و در حاشیه زنجیره جهانی بود و امروز به یکی از ستونهای اصلی اقتصاد ملی بدل شده است.
این تحول صرفاً افزایش ظرفیت تولید نیست؛ بلکه تغییر ماهیت اقتصاد ایران از مصرفکننده وابسته به تولیدکننده راهبردی است. فولاد، بهعنوان کالایی مادر، شاخصی دقیق برای سنجش میزان استقلال اقتصادی است و مسیر طیشده در این صنعت، بازتابی از منطق «ما میتوانیم» در عمل است، نه در شعار.
پیش از انقلاب، تولید فولاد کشور به چند واحد محدود و ظرفیتی ناچیز خلاصه میشد و بخش عمده نیاز صنایع از خارج تأمین میگردید. پس از انقلاب، با وجود جنگ تحمیلی، تحریمها و محدودیتهای مالی و فناوری، زنجیره فولاد بهتدریج تکمیل شد؛ از استخراج سنگآهن تا فولادسازی و صادرات. امروز ایران در جمع تولیدکنندگان بزرگ فولاد جهان قرار دارد و این جایگاه، نتیجه سرمایهگذاری بلندمدت، تربیت نیروی انسانی متخصص و تکیه بر توان داخلی است. این همان مسیری است که رهبر انقلاب از آن بهعنوان استقلال اقتصادی مبتنی بر تولید یاد میکنند؛ استقلالی که نه با قطع ارتباط با جهان، بلکه با تقویت توان درونی شکل میگیرد.
در این میان، فولاد خوزستان یکی از نمادهای عینی این مسیر است. شکلگیری و توسعه این شرکت در جنوب کشور، آن هم در استانی که همواره در خط مقدم جنگ و فشارهای اقتصادی بوده، نشان میدهد استقلال صنعتی فقط یک سیاست ملی نیست، بلکه یک پروژه منطقهای و اجتماعی نیز هست. فولاد خوزستان طی دههها فعالیت، نهتنها به یکی از پایههای تولید فولاد کشور تبدیل شده، بلکه با ایجاد اشتغال گسترده، توسعه زیرساختها و ارزآوری از مسیر صادرات، نقشی فراتر از یک بنگاه صنعتی ایفا کرده است.
استمرار تولید در این مجموعه، حتی در سختترین سالهای تحریم و محدودیت انرژی، جلوهای از همان خودباوری صنعتی است که انقلاب اسلامی بر آن تأکید داشته است.
سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی فرصتی است برای بازخوانی این تجربهها. صنعت فولاد یادآور آن است که استقلال اقتصادی، یک مسیر پرهزینه اما ممکن است؛ مسیری که با تصمیمهای راهبردی، صبر نهادی و حمایت هوشمندانه از تولید شکل میگیرد.
فولاد خوزستان و مجموعه فولاد کشور نشان دادهاند که هرجا تولید محور قرار گرفته، وابستگی کاهش یافته و تابآوری افزایش پیدا کرده است. حفظ و تقویت این دستاورد، امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد؛ چراکه استقلال اقتصادی نه میراثی تثبیتشده، بلکه فرایندی مداوم است که باید هر نسل آن را با تولید، نوآوری و تصمیمسازی درست بازتولید کند.
