چهارشنبه 19 بهمن، 1401

کدخبر: 722 11:47:50 1393-01-15
"چ" از اساس يک اثر روان‌شناسانه است

"چ" از اساس يک اثر روان‌شناسانه است

دسته‌بندی: بدون دسته‌بندی
"چ" از اساس يک اثر روان‌شناسانه است

"چ" از اساس يک اثر روان‌شناسانه است

دسته‌بندی: بدون دسته‌بندی

 

يک منتقد گفت: "چ" از اساس يک اثر روانشناسانه است و دغدغه اصلي اش ارائه تصويري قهرمانپردازانه و اسطوره اي از يک چريک نيست. ‏
شهرام خرازي‌ها در مورد فيلم سينمايي "چ" ساخته ابراهيم حاتمي کيا، اظهار داشت: به نظر من "چ" فيلم کاملي نيست. ايده اوليه حاتمي کيا براي پوشش دادن و به تصوير کشيدن فقط دو روز از زندگي شهيد چمران و پرهيز آشکار از ساختار بيوگرافيک (زندگينامه اي) توجه برانگيز است.‏
عضو انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران در ادامه افزود: با وجود تعدد حوادث و خرده داستان هاي مختلفي که فيلم را به اشغال خود در آورده اند اما ساخته جديد حاتمي کيا به تمام معنا يک فيلم "شخصيت" محور است نه داستان محور. حاتمي کيا سعي کرده تا سفري پرافت و خيز داشته باشد به درون هزار توي ذهن مردي که فراتر از روزگار خود مي انديشيد. "چ" از اساس يک اثر روانشناسانه است و دغدغه اصليش ارائه تصويري قهرمانپردازانه و اسطوره اي از يک چريک نيست. ‏
اين منتقد و روزنامه نگار در ادامه افزود: "چ" به هيچ وجه يک اثربيوگرافيک نيست بلکه فيلمي است درباره مردي بسيار پيچيده که مي کوشد با "درايت" و "فراست" خود مشکل گشائي کند نه با فشنگ و اسلحه. ‏
خرازي ها ادامه داد:  بسياري از تماشاگران، چمران اين فيلم را مبارزي بسيار آرام، سازش پذير، مردد و محتاط مي کنند، حاتمي کيا با "چ" به سراغ همان هاله اي رفته است که معتقدند گرد آدم هاي کاريزماتيک را فرا گرفته و ديگران را مسحور مي کند.‏
اين منتقد به سينماپرس گفت: نقش چمران در "چ" از آن دست نقش هايي است که حداقل پنجاه درصدش به فيزيک، چهره و نحوه بازي هنرپيشه وابسته است. جزئيات و نمود بيروني "طمأنينه" ، زيرکي، هوشياري و گوش بزنگي چمران چيزي نيست که در متن فيلمنامه بتوان بدقت توصيفش کرد؛ اين ويژگي ها بايد در بازي تماشاگر در بيايد و نمود کند. عرب نيا در بين همکارانش بيشترين شباهت را به چمران دارد (خيلي بيشتر از رضا عطاران، حامد بهداد، امين تارخ و ماني حقيقي که پيش از او قرار بود نقش اصلي "چ" را بازي کنند) اما چمران، حاتمي کيا به جز چهره بايد واجد کاريزمايي باشد که در فريبرز عرب نيا و بازي اش وجود ندارد. بازيگران تئاتر معمولا  بهتر از هنرپيشگان سينما مي توانند اين کاريزما را نمايش دهند و چه خوب بود که حاتمي کيا اين نقش را به يک نفر از بازيگران مطرح و توانمند تئاتر مي سپرد.‏
اين منتقد در ادامه افزود: سکانس مذاکره چمران با دکتر عنايتي اصلا از سينما نشان ندارد! اين سکانس از نظر فرم، ماهيت راديويي و از نظر محتوا، ماهيت سخنراني، بيانيه و مقاله را دارد و هيچ "اکت" خاص يا تأثيرگذاري در آن ديده نمي شود. ديالوگ بر کل صحنه غلبه دارد. دوربين فاقد کارکرد است فقط صحنه را ضبط  مي کند. ‏
خرازي ها در مورد صحنه آرايي فيلم اذعان داشت: صحنه ها از طراحي خوبي برخوردارند و برخي از اين حيث، ضعيف و مخدوشند. در نخستين سکانس ها حاتمي کيا اصل را بر فضاسازي گذاشته است: در سطح شهر نماهاي مختلفي از فعاليت هاي مجاهدين خلق، تجزيه طلب ها و...را مي بينيم.‏
خرازي ها ادامه داد: محل کار اصغر وصالي طراحي صحنه خوبي دارد و از لحاظ سنديت آکسسوارها و نزديک بودن به واقعيت و بسيار باورپذير است. با در نظر داشتن صحنه هايي که برشمرديم و صحنه هاي ديگر مي توان اين گونه نتيجه گرفت که طراحي صحنه توانسته در بازنمايي درست واقعيت تاريخ نقش مؤثري داشته باشد.‏
اين منتقد و روزنامه نگار در ادامه افزود: "چ" بر اساس خلق و گسترش "موقعيت" پيش مي رود. تقريبا اکثر سکانس هاي فيلم هر کدام براي خود يک "موقعيت" محسوب مي گردند. ‏
اين منتقد در پايان خاطرنشان کرد: "چ" زيرکانه به ذهنيت مخاطب در مورد چمران و آن چه  که در تاريخ اتفاق افتاده، جهت مي دهد. شخصيتي که در فيلم حاتمي کيا را نمايندگي مي کند اصغر وصالي است بالاخص آن جا که خطاب به چمران مي گويد تو بيشتر چمران بازرگاني تا چمران خميني. شايد روزي فيلمي هم درباره سازنده "چ" ساخته شود با نام "ح".‏

‏ ‏

  • دیدگاهی برای این نوشته ثبت نشده است.
  • افزودن دیدگاه


JahanEghtesadNewsPaper

جستجو


  |