کد خبر: 43456
تاریخ انتشار: ۰۷ آبان ۱۳۹۵

پیش بینی کاهش صادرات نفت ایران در ماه نوامبر

پیش بینی کاهش صادرات نفت ایران در ماه نوامبر محمد مهدی میثمی m.meisami@jahaneghtesad.com رویترز به نقل از یک منبع آگاه اعلام کرد که کاهش معمول تقاضای فصلی اروپا، صادرات ایران در ماه آینده میلادی را به ۱٫۸۹ میلیون بشکه در روز کاهش خواهد داد که کمترین میزان از ماه جولای است. با یک حساب سرانگشتی، صادرات نفت خام ایران طی ماه‌های اکتبر و نوامبر معمولا به دلیل رسیدن به موعد زمان تعمیر و نگهداری پالایشگاه‌ها در اروپا و آسیا با کاهش مواجه می‌شود. با این حال امسال به دلیل افزایش تقاضای کشور چین، صادرات ایران به آسیا در ماه نوامبر افزایش می‌یابد. امسال کشور ما پس از لغو تحریم‌های بین المللی در ماه ژانویه تولید نفت را با شتاب زیادی افزایش داد. در ماه آگوست صادرات ایران با ۱۵ درصد افزایش نسبت به ماه جولای و با ثبت ۲٫۱۱ میلیون بشکه در روز به بالاترین سطح در پنج سال گذشته رسید. سپس در ماه سپتامبر صادرات نفت خام به ۲٫۱۴ میلیون بشکه در روز صعود کرد. گرچه انتظار می‌رود که مجموع صادرات نفت خام در ماه نوامبر به زیر ۲ میلیون بشکه در روز کاهش پیدا کند، برنامه زمان بندی بارگیری نشان می‌دهد که صادرات به آسیا در ماه آینده با افزایشی ۷۴٫۰۰۰ بشکه ای در روز نسبت به ماه اکتبر، به ۱٫۴۶ میلیون بشکه در روز خواهد رسید. پیش بینی می‌شود که صادرات به چین با ۳۵ افزایش ماهانه در ماه نوامبر، به ۶۰۹٫۰۰۰ بشکه در روز برسد. محموله‌ی انتقالی به هند نیز ۵۸۱٫۰۰۰ بشکه در روز خواهد بود. با این حال انتظار می‌رود که صادرات به اروپا از روزانه ۶۱۳٫۰۰۰ بشکه در ماه اکتبر به ۴۳۳٫۰۰۰ بشکه در روز در ماه نوامبر تنزل بکند. به گفته علی کاردر مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران، تولید ایران با موفقیت به مرز ۴ میلیون بشکه در روز رسیده است. تا کنون مسئولین صنعت نفت بر ضرورت رسیدن به سطح تولید پیش از دوران تحریم تاکید کرده اند و همچنین خواستار معاف شدن از همراهی با توافق اوپک برای کاهش مجموع تولید این سازمان به منظور بهبود بازار و افزایش بهای نفت نفت شده اند. ایران همچنین همراه با ونزوئلا و عراق شیوه‌ی اوپک برای محاسبه‌ی سطوح تولید هر یک از اعضا را زیر سوال برده است. با این حال حتی در صورتی که اختلاف بر سر داده‌های ارائه‌ شده‌ی اوپک درباره‌ی میزان تولید اعضا‌ تنها موضوع مورد مناقشه باشد، بدون شک این امر می‌تواند تهدیدی برای دستیابی به یک توافق احتمالی باشد.