کد خبر: 43064
تاریخ انتشار: ۰۲ آبان ۱۳۹۵

پارچه ایرانی ارزان شد

پارچه ایرانی ارزان شد ایران دارای مزیت مواد اولیه در صنعت نساجی و پوشاک است، اما نگاه نادرست و برنامه ریزی و مدیریت نامناسب سبب شده تا این صنعت در ایران بسیار عقب تر از جایگاه حقیقی خود باشد؛ به طوریکه در یک نیمه سال رقم صادرات پارچه ایرانی کمتر از ۲۲ میلیون دلار باشد. به گزارش ایسنا، بزرگ‌ترین مزیت صنعت نساجی ایران امکان تامین مناسب مواد اولیه آن در داخل است و می توان مواد اولیه مورد نیاز این صنعت را با کیفیت و کمیت مناسب تامین کرد و این در حالی است که به گفته کارشناسان، بخش عمده قیمت تمام‌شده صنعت نساجی یعنی بین ۶۵ تا ۸۵ درصد از کل قیمت را مواد اولیه آن تشکیل می‌دهد. سابقه ایران در تولید مواد اولیه صنعت نساجی نشان می دهد که علاوه بر تامین نیاز داخلی تولیدکنندگان نساجی و پوشاک به ویژه در پنبه که جزو مواد اولیه طبیعی محسوب می شود، امکان صادرات مازاد این مواد اولیه به سایر کشورها نیز وجود دارد؛ به طوریکه ایران در گذشته موفق به تولید ۲۵۰ هزارتن پنبه در سال هم شده است که ۱۰۰ هزار تن آن صادراتی بوده و این در حالی است که با از دست دادن این مزیت اکنون در موقعیتی هستیم که به زحمت بخش کشاورزی قادر به تولید یک سوم از نیاز صنعت نساجی ایران است که همین امر عدم برنامه ریزی مناسب در این حوزه را نشان می دهد. از سوی دیگر برخی مواد اولیه مورد نیاز در صنعت نساجی، مواد مصنوعی یا تولید شده توسط پتروشیمی ها هستند و جالب تر آنکه، پتروشیمی های داخل نیز علاقه مندند که به جای فروش محصولات خود به تولیدکنندگان داخلی، ان را به کشورهای دیگر صادر کنند. صادرات این مواد در حالی صورت می گیرد که به نظر می رسد، فروش محصولات با ارز برای تولیدکنندگان محصولات پتروشیمی سود بیشتری دارد، اما قضیه آن جایی جالب می شود که زمانی که تولیدکنندگان برای خرید این محصولات به صورت ارزی و با قیمت صادراتی هم ابراز تمایل می کنند بازهم تولیدکنندگان محصولات پتروشیمی به جای تامین نیاز داخل، سعی در حفظ بازارهای صادراتی خود دارند. به این ترتیب، عدم تامین مواد اولیه مورد نیاز، هدف گذاری نامناسب بخش صنعت و تجارت، مدیریت ناکارآمد در سطوح مرتبط با این حوزه، تحریم های وضع شده علیه ایران، عدم توجه به نقدینگی و سرمایه در گردش بخش نساجی و به روزآوری آن و ... همه و همه سبب شده است تا جایگاه این صنعت در ایران به جای پیشرفت روزافزون، به افول برود و ایران نه تنها به جایگاه حقیقی خود نرسد بلکه جولانگاه پارچه و پوشاک قاچاق و فاقد هرگونه شاخص های کیفی شود. بدل شدن بازار نساجی و پوشاک ایران به محل عرضه اجناس قاچاق و ارزان سبب شده تا تولیدکنندگان نیز بیش از پیش از پا درآیند و این صنعت نیمه جان به صنعتی فلج تبدیل شود. بر همین اساس گزارشی از جدیدترین آمار صادرات انواع پارچه های نسجی ایرانی به کشورهای دیگر نشان می دهد که در شش ماهه نخست سال جاری به رغم افزایش وزنی صادرات، ارزش دلاری آن نسبت به مدت مشابه سال گذشته با کاهش همراه بوده است. بر پایه گزارشات مقدماتی گمرک جمهوری اسلامی ایران در نیمه نخست امسال، ۳۲۷۵ تن انواع پارچه نسجی به کشورهای مقصد صادر شده است که ارزش این محموله های صادراتی به ۲۱ میلیون و ۵۷۶ هزار دلار می رسد، این در حالی است که در مدت مشابه سال گذشته ۳۱۰۶ تن انواع پارچه از ایران صادر شده بود و ارزش آن رقمی بیش از ۲۲ میلیون و ۲۱۱ هزار دلار بوده است. فارغ از اینکه قیمت هر کیلوگرم پارچه نسبت به سال گذشته با کاهش همراه بوده است، صادرات ۲۱.۵ میلیون دلاری پارچه در سال جاری برای صنعتی که یکی از صنایع اولویت دار ایران به شمار می رود، عددی حقیر به نظر می رسد.