یادداشت‌های یک مشاور(۵۴) ‏ / رکود، سفته بازی و جشن بانک‌ها

0
۵۶۱ بازدید

غلامرضا رحیمی – مشاور امور مدیریت
iraniansme@gmail.com
بانک مرکزی در روزهای انتهایی و شلوغ سال گذشته بخشنامه‌ای صادر کرد و به مدیران بانک‌ها توصیه نمود با توجه به شرایط شرکت‌های تولیدی با ارزیابی واقعی از وضعیت شرکت‌ها و تعیین عدم قصور آن‌ها در بدهی‌های بانکی با آن‌ها

همکاری نمایند. بخشنامه را به مدیرمالی یکی از شرکت‌های آشنا که گرفتاری زیادی در تأمین نقدینگی و اعتبار برای تامین و ضمانت‌نامه‌های موردنیازش دارد، فرستادم، پاسخ داد که در مورد آن در حال مذاکره با بانک‌ها است.‏
چندی گذشت، در تماسی که باهم داشتیم، در مورد اثربخشی بخشنامه پرسیدم. گفت که تقریباً بجز همدردی هیچ. وقتی که بحث پول و سود در میان باشد، بخشنامه و توصیه اخلاقی مُسکِّن هم نیست، چه رسد به این‌که اثربخش هم باشد. گفتم بانک‌ها چه نظری دارند؟ گفت موضوع سایر مقررات بانکی است، یعنی وقتی که شما بازپرداخت وام داری، و نمیتونی سر موعد بهره سنگین وام بانک را بدی، اون‌ها هیچ کاری نمیتونن بکنن. گفتم یعنی بانک مرکزی قصه را کامل نمیدونه که چنین بخشنامه‌ای را صادر کرده؟ گفت حتماً میدونند. اما مشکل بزرگ‌تر از شرکت‌های ماست: ترس از یک زنجیره. گفتم یعنی چی؟ گفت همه اقتصاددانان و سیاست‌گذاران اقتصادی دائماً می‌گویند مملکت در رکود است و نقدینگی فلان میزان است و اگر نرخ سود بانکی کاهش پیدا کند، دلالی و سفته‌بازی چنان میزان می‌شود و خلاصه ترساندن همه، درنتیجه بانک‌ها در همکاری با شرکت‌هایی همچون ما که باید به سختی در شرایط رکود کار کنیم، و معلوم نیست آیا سود کنیم آیا نکنیم، آیا پول آن‌ها را پس بدهیم و آیا پس ندهیم، دودل بوده،  و یا از معامله با ما پرهیز کنند.‏
گفتم ولی تفاوت سودی که به سپرده‌گذار می‌دهند، و بهره‌ای که از شما طلب می‌کنند، خیلی زیاده. گفت بله اما ظاهراً تحلیل‌های اقتصادی به نفع اون‌هاست. گفتم اما این‌که درست نیست، در شرایطی که همه صنایع ضرر می‌کنند، بانک‌ها سودهای کلان ببرند، این‌جوری که اون‌ها تشویق به حفظ شرایط بحرانی موجود می‌شوند. خندید و پاسخ داد اون‌ها مثل همه کسب و کارهای دیگه، خود را مسؤول کسب خودشون میدانند، و کاری به خیر و شر نتایج کارشون ندارند. چه انتظاری از بانک‌ها داری؟ گفتم دوست عزیز اولاً بیشتر بانک‌ها دولتی هستند و دوماً نقش سیاست‌گذار این وسط چیه؟ پاسخ داد ما عادت داریم نتایج را ببینیم. آن‌چه ما می‌بینیم، رکود بازار کار ما در عین رونق کار دلال‌ها و جشنی است که بانک‌ها با چنین سودهای هنگفتی گرفته‌اند.‏
گفتم اما این دُور بسیار مخربی است. گفت، فعلا که کار ما شده جواب طلبکار دادن و با ناامیدی به آینده نگاه کردن. گفتم اما این بانک‌ها باید با پول سود کنند، حالا این پول‌ها به کی وام داده‌میشه؟ گفت فکر نمی‌کنم خیلی تحقیق بخواد که بدونی بیشتر این پول‌ها توسط خود بانک‌ها سرمایه‌گذاری شده، آن‌هم در ملک و ساختمان. و البته سرریز آن‌هم به همون دلال‌هایی میرسد که اقتصاددانان از ترس آن‌ها سود بالای بانکی را تجویز می‌کنند. گفتم یعنی دلال‌ها می‌توانند بیشتر از سی‌درصد سود کنند؟ گفت خب، وقتی تولید دچار گرفتاری و تعطیلی باشد، دلال‌ها و قاچاقچیان می‌توانند با واردات و دلالی نیازهای اولیه یک جمعیت هشتاد میلیونی سود کلانی ببرند، و تازه  اگر هم سود نکنند، می‌شوند تعدادی از بدهکاران بزرگ بانکی، که حتی اسمشون را هم کسی نمیداند.‏
سکوت کردم و پس از چند لحظه گفتم خب، شما حالا چه می‌خواهید بکنید؟ گفت حریف  این سود بانکی  و قاچاق و دلالی که نیستیم، داریم به راهمون برای کار و درآمد و آینده مملکت، شک می‌کنیم.‏

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=14800