نشست الحاق به سازمان جهانی تجارت فرصتی برای اصلاح

0
۳۵۰ بازدید

گروه بازار: الحاق به سازمان جهانی تجارت فرصتی برای  اصلاح،

تجربه کشورهای در حال توسعه،  عنوان نشستی است که موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی با حضور سرافینو مارچز کارشناس و مدرس سازمان جهانی تجارت به عنوان سخنران اصلی و محمدرضا رضوی رییس موسسه به عنوان مباحث و همراهی و صادق بیگدلی مدیر کل  دفتر نمایندگی تجاری سازمان توسعه تجارت و میرهادی سیدی عضو هیات علمی و مشاور موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی برگزار شد. ‏
محمدرضا رضوی در ابتدای نشست بر اهمیت توجه به  سیاست تجاری و روندهای بین المللی و تجربه کشورهای دیگر در زمینه موضوعات تجاری را مفید و لازم  دانست. ‏
در ادامه صادق بیگدلی ضمن معرفی سرافینو مارچز به عنوان سخنران اصلی، با اشاره به نقش سازمان جهانی تجارت در جهان امروز، الحاق به این سازمان را فرصتی برای انجام اصلاحات عنوان کرد وافزود: بر خلاف دهه نود که تصور می شد بین مقررات سازمان جهانی تجارت و فرایند جهانی شدن با اهداف کشورها ودولت ها برای حصول به توسعه اقتصادی و اجتماعی و صنعتی شدن تباین و تنش وجود دارد امروزه اندیشمندان توسعه و حتی کارشناسان آنکتاد بطور فزاینده ای ازنقش سازمان جهانی تجارت دراین رابطه تقدیر می کنند.الحاق به این سازمان حقیقتاً فرصتی برای انجام اصلاحات ضروری برای کشورهای در حال توسعه محسوب می شود.‏
در ادامه این نشست سرافینو مارچز کارشناس و مدرس سازمان جهانی تجارت ضمن اشاره به نقش سازمان جهانی تجارت گفت: امروزه  بیش از ۹۷ درصد از تجارت تحت پوشش مقررات سازمان جهانی تجارت صورت می گیرد و اعضای این سازمان از ۱۲۸ عضو در سال ۱۹۹۵ با عضویت ۳۲ کشور دیکرامروز به ۱۶۰ عضوافزایش یافته است. علاوه بر این، ۲۲ کشور از جمله ایران هم در حال طی کردن مراحل عضویت دراین سازمان هستند. ‏
وی افزود: در خصوص ارتباط بین الحاق به سازمان جهانی تجارت و اصلاحات داخلی ، موضوع را می شود دوسویه دید. اینکه الحاق موجب اصلاحات می شود و اینکه اصلاحات موجب الحاق می شود. باید توجه داشت که ابتدا در نتیجه اصلاحات داخلی ضرورت الحاق به سازمان جهانی تجارت مطرح  می شود و پس از آن این الحاق به سازمان است که سبب ساز اصلاحات داخلی می شود.از نظر من الحاق حکم کنشیار (کاتالیزور) اصلاحات داخلی در کشور را دارد. وقتی شما به عضویت در سازمان جهانی تجارت در می آیید بدلیل اصلاحات انجام شده به سطح پیش بینی پذیری بالاتری در اقتصاد ارتقا پیدا می کنید. شما به سازمان جهانی تجارت تعهد می دهید و این موجب افزایش اطمینان خاطر به کشورهای دیگر می شود. ‏
مارچز با بیان اینکه، تعهدات شما فی الواقع حقوق دیگر اعضا محسوب می شود و تعهدات دیگر اعضا حقوق شما را تامین می کند، تصریح کرد: بدین ترتیب یک نظام حقوقی مبتنی بر حقوق و تعهدات شکل می گیرد که قابلیت پیش بینی پذیری بیشتری به شما می دهد.‏
‏ سوال این است که منافع الحاق کدامند؟ یکی از منافع خیلی مهم الحاق تا حدودی غیر ملموس است و آن اینکه با  الحاق شما در واقع  چارچوب حقوقی خود را بهبود می بخشید. وی افزود: پس ازالحاق شما چارچوب حقوقی بهتری خواهید داشت که می توانید به واسطه آن در تنظیم، اعمال و اجرای سیاست های خود ، از این چارچوب بهره برداری کنید.این چارچوب هماهنگی های داخلی را تقویت می کند و سیستم بررسی داخلی هم در آن تعبیه شده است.‏
کارشناس سازمان جهانی تجارت با بیان اینکه، نفع دومی که من می خواهم اشاره کنم مربوط به دسترسی به بازار می شود، توضیح داد: وقتی شما بازار را باز می کنید مصرف کنندگان بهره مند می شوند. هم قیمت های پایینتری می پردازند وهم حق انتخاب های بیشتر و متنوع تری دارند. بنا برا ین با الحاق  قطعاً  مصرف کنندگان منتفع می شوند.همین اقدام باعث نفع دیگری هم می شود. بدین ترتیب که فشار رقابتی به تولید کنندگان داخلی وارد می کند و باعث می شود برخی شرکت ها نتوانند به فعالیت خود ادامه دهند و برخی موفق تر شوند. این وضعیت پیغام مهمی را به داخل می دهد که باید تلاش نمایند تا در رقابت برنده شوند و این بهره وری کل اقتصاد را بالاتر می برد.‏
وی گفت: نفع بعدی از محل شفافیت حاصل می شود. شفافیت هم در سطح ملی و هم در سطح بین المللی می تواندبه سلامت سیستم شما کمک کند و الحاق به سازمان جهانی تجارت با تعهداتی همراه است که این تعهدات از طرفی باعث می شود سیستم داخلی شما بهبود پیدا کند و هم حضور شما در سازمان جهانی تجارت باعث تقویت نظام چند جانبه تجاری می شود و به فراگیرتر شدن آن کمک می کند.‏
مارچز با بیان اینکه، در کنار منافع، الحاق  هزینه هایی هم دارد، تصریح کرد: شما برای تطبیق مقررات خود با سازمان جهانی تجارت  باید راه درازی را طی کنید. اجرای تعهدات هزینه دارد . باید مقررات و قوانین را عوض کنید و نهادهای متعددی برای اجرای برخی از تعهدات در زمینه های استانداردها ، حقوق مالکیت فکری و نظایر آن ایجاد کنید.‏
وی گفت: از طرف دیگر بدلیل کاهش نرخ های تعرفه گمرکی، درآمدهای حاصل از گمرکات شما کاهش پیدا می کند و حذف موانع غیر تعرفه ای مورد دیگری است که در جریان الحاق رخ می دهد و پس از الحاق فقط محدود به استفاده از تعرفه ها می شوید. از این نظر برخی از ابزارهایی که قبل از الحاق می توانستید استفاده کنید دیگر قابل استفاده نخواهد بود. ‏
کارشناس سازمان تجارت جهان در پایان گفت: استفاده از نیروی انسانی و سرمایه انسانی و علمی می تواند به شما این امکان را بدهد که به سمت اقتصاد دانش محور حرکت کنید باید نگاهتان را وسیعتر کنید و خودتان را  فقط منحصر به مفاهیم سنتی تجارت نکنید.‏
در ادامه این نشست، صادق بیگدلی گفت:  به عنوان دفتر نمایندگی تجاری ما به سیاست تجاری به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهداف خودمان نگاه می کنیم و در این راستا الحاق به سازمان جهانی تجارت هدف ما نیست بلکه وسیله ای برای رسیدن به هدف است. همانگونه که گفته شد، ایران بزرگترین اقتصاد خارج از سازمان محسوب می شود و با توجه به اینکه عمدتاً به بازارهای کشورهای همسایه متکی هستیم باید بدانیم که اکثر همسایگان ما مثل قزاقستان، افغانستان، عراق و آذربایجان در حال عضویت هستند و این می تواند برای ما اهمیت داشته باشد و باید به آن توجه کنیم که بعد از الحاق آنها چه تاثیری بر بازارهای منطقه ای ما  ایجاد خواهد شد؟
وی گفت: به هر حال چه دوست داشته باشیم و چه نه، همه گیر شدن سازمان جهانی تجارت باعث می شود که عدم الحاق به سازمان نماد انزوای ما  محسوب و باعث افزایش هزینه مبادله ما شود. به همین جهت جذب سرمایه خارجی دشوارمی شود و در زنجیره ارزش جهانی  جایگاهی نخواهیم داشت.‏
در این نشست محمدرضا رضوی با بیان اینکه، درگیر شدن کشور در فرایند الحاق به اصلاح امور داخلی کمک می کند و تغییرات غیرقابل بازگشتی را رقم می زند، اظهارداشت: ورود سرمایه خارجی باعث می شود سیاست دولت ها از جامعیت برخوردار شود و دولت ها یکجانبه عمل نکنند و این نکته مطلوبی است. درعین حال باید به دونکته هم اشاره کنم که جهانی شدن هم  منافع و هم هزینه به همراه دارد. ‏
وی گفت: مطالعات نشان می دهند که هزینه ها کدامند و باید بدانیم که لزوماً وارد باغ پر از گل نمی شویم، بلکه ابعاد منفی هم در این زمینه وجود دارد و باید در الحاق این زمینه های منفی را بپذیریم و چون دیرعضو این سازمان می شویم، ابعاد برایمان بیشتر هم خواهد بود.‏
رضوی با بیان اینکه اگر بپذیریم که هزینه الحاق ما بیشتر خواهد بود به همین نسبت باید  هوشمندی بیشتری به خرج دهیم تا یاد بگیریم که درخواست ها از ما چیست و چگونه می توانیم با آنها روبرو شویم، گفت: باید بدانیم راه مناسب برای الحاق کدام است و اساساً چه راههایی و چه انتخابهایی  در برابر ما قرار دارد و دراین راه نیاز به هوشمندی و تخصص دولت، فعالین اقتصادی، توان و تسلط حقوقی به مقررات سازمان جهانی تجارت و هوشمندی نظام برای مذاکرات اصولی داریم. ‏
در ادامه جلسه میرهادی سیدی مشاوررییس موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی در خصوص بحث الحاق به سازمان جهانی تجارت گفت: در مباحث داخلی اقتصاد کشور به موضوع ناهماهنگی داخلی در بین دستگاههای مسئول اشاره می کنیم وهمین امر را مانعی در برابر کارکرد مناسب اقتصاد و هزینه ای برای آن می دانیم که بحث درستی هم هست. وی گفت: نوع دیگری از ناکامی در هماهنگی وجود دارد که هزینه های ما را افزایش می دهد و آن ناهماهنگی با روندهای بین المللی است. با عدم الحاق به سازمان جهانی تجارت در هماهنگی با روندهای بین لمللی و ظوابط مورد عمل کشورها در عرصه جهانی دچار ناکامی می شویم و این ناکامی هزینه های ما را افزایش می دهد. ‏
میرهادی سیدی با بیان اینکه، در شرایط فعلی جهانی شدن، الحاق به سازمان جهانی تجارت پیش شرط داشتن اقتصادی پویا و در کلاس بین المللی است و بدون آن عملاً حصول به اهداف ملی اقتصادی و توسعه غیر ممکن می شود، توضیح داد: عدم توجه به این امر هزینه های زیادی به اقتصاد ما تحمیل می کند. وقتی شرایط تولید به نحوی است که شما بجای تولید کالاهای نهایی، تولید کننده اجزاء و قطعات هستید، چگونه می توانید بدون هماهنگی با دیگران برای تولیدات آنها اجزاء و قطعات تولید کنید. این امر به سطح عالی تری از هماهنگی نیازمند است و بخش اعظم این هماهنگی با الحاق به سازمان جهانی تجارت و در بستر نظام چند جانبه تجاری می تواند محقق شود.‏
وی گفت: باید توجه داشت پس از الحاق به سازمان جهانی تجارت سیاست گذاری صنعتی و تجاری دشوارترمی شود، چرا که در این صورت کشور وارد تعامل های بین المللی شده و تعهدات بین المللی پیدا می کند. بنا براین دراین شرایط اولاً ابزارهای شما بدلیل محدودیت های ایجاد شده محدود می شود و تغییر پیدا می کند. ‏
وی در پایان گفت: در خصوص الحاق به سازمان جهانی تجارت دو رویکرد وجود دارد. عده ای معتقدند که ما باید ابتدا شروع به انجام اقدامات ضروری داخلی برای کسب آمادگی لازم برای الحاق کنیم و پس از انجام این اقدامات درخواست الحاق خودمان را به جریان بیاندازیم. گروه دیگری معتقدند که کسب آمادگی باید در جریان الحاق صورت گیرد چرا که در این روند حدود یک دهه و حتی بیشتر فرصت وجود دارد و بهتر است به سرعت الحاق را آغاز کنیم چرا که به حد کافی تاخیر غیر لازم در این فرایند ایجاد شده است و تلف کردن زمان مشکلی را حل نخواهد کرد. ‏

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=7538