ناگفته‌هایی که همه می دانند/ از جذابیت اتاق تا دولتی شدن ریاست

0
۲۶۷ بازدید

علی شفائی: هیات نمایندگان اتاق‌های بازرگانی در حالی هشتمین دوره فعالیت‌ خود را آغاز کرده‌اند که بسیاری از اتاق‌ها هیات رئیسه خود انتخاب کرده‌اند و تنها چند اتاق از جمله تهران باقی مانده‌اند.‏

به گزارش خبرنگار جهان‌اقتصاد، تایید اعتبارنامه از سوی شورای عالی نظارت و همچنین معرفی ۲۰ نماینده انتصابی دولت از جمله عوامل تاخیر در برگزاری اولین نشست هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران است که مهمترین دستور جلسه آن انتخاب هیات رئیسه خواهد بود.‏
با مشخص شدن هیات رئیسه اتاق‌های باقی مانده و معرفی نمایندگان ایشان برای حضور در اتاق بازرگانی ایران، جلسه هیات نمایندگان اتاق ایران در دوره هشتم نیز فعالیت خود را آغاز خواهد کرد.‏
اما آنچه در جریان هشتمین دوره انتخابات گذشت و تبعات آن همچنان ادامه دارد، این سوال را مطرح می کند، که چرا اتاق بازرگانی اهمیت دو چندانی پیدا کرده و علاوه بر ثابت نام پرشمار نامزدها برای حضور در انتخابات، بازار تبلیغات و صرف هزینه‌های میلیاردی تبلیغات نشانه‌هایی بر اثبات این ادعا هستند.‏
‏***اتاق منتقدی پر هیاهو‏
در سال‌های فعالیت اتاق بازرگانی در دوره‌های ششم و هفتم همزمان با دولت‌های نهم و دهم، به دلیل شرایط نامساعد و سختی که بر اقتصاد کشور تحمیل شد، اتاقی‌ها به دلیل آسیب‌های جدی که متوجه اقتصاد کشور شد، لب به انتقاد و اعتراض گشودند و هرچه لشگر مشکلات حلقه فشار را بر بنگاه‌ها تنگ‌تر کرد، صدای اعتراض و انتقاد اتاقی‌ها هم بیشتر شد.‏
نگاه منتقد و صدای معترض اتاق زمانی نافذتر و بلندتر شد که مجلس و دولت بر سر تصویب قانون بهبود مستمر فضای کسب و کار، به مخالفانی جدی تبدیل شدند و اتاق بازرگانی در این مناقشه مجلس را همراه کرد و هیات نمایندگان آن چون وکلای ملت مورد غضب دولتمردان قرارگرفتند.‏
فاصله ایجاد شده که با خالی ماندن صندلی وزراء در جلسات شورای گفتگوی ادامه یافت، در ایام انتخابات ریاست جمهوری یازدهم به اوج رسید و با اتاق بازرگانی شخصیتی متفاوت از گذشته و البته جذاب داد.‏
‏***تبدیل فعالان اقتصادی به رجل سیاسی ‏
اگرچه اتاق بازرگانی هفتم در دوران دولت دهم در حوزه اقتصاد به منتقدی جدی برای دولت تبدیل شد، اما این موضع در قبال دولت تدبیر و امید کاملا متفاوت بود و از آنجاییکه دکتر روحانی از مان تبلیغات انتخاباتی اقتصاد و حل مشکلات و معضلات موجود را به عنوان اولویت اول خود مطرح کرد، بسیاری از اهالی اتاق بازرگانی در مقام حمایت از وی برخواسته و در نهایت با تشکیل دولت تدبیر و امید، رابطه اتاق بازرگانی با دولت از یک حامی فراتر رفت و برخی از پست‌های دولتی به اعضای هیات نمایندگان ومشاوران اتاق‌های بازرگانی رسید.‏
پررنگ‌تر شدن بیش از پیش جایگاه اتاق بازرگانی در اقتصاد کشور به عنوان منتقد دولت دهم و تبدیل شدن اتاق به محلی برای تبدیل شدن جایگاه برخی فعالان اقتصادی به رجل سیاسی،‌ می تواند انگیزه‌هایی لازم و کافی برای افزایش اقبال عمومی فعالان اقتصادی به کسب یکی از کرسی‌های هیات نمایندگان پارلمان بخش خصوصی باشد.‏
مضاف براینکه در اولویت قرارگرفتن بخش اقتصاد در دولت تدبیر و امید و امتیازات دیگری چون حضور در هیات‌های تجاری اعزامی و قرارگرفتن در جمع میزبانان هیات‌های خارجی به عنوان اولین مذاکره‌کنندگان نیز می‌توانند به عنوان جاذبه‌های دیگر اتاق بازرگانی باشند.‏
‏***ناگفته‌هایی از انتخابات که همه می دانند‏
افزایش تمایل به حضور در جمع هیات نمایندگان موجب شد تا هشتمین دوره انتخابات اتاق‌های بازرگانی با افزایش بی‌سابقه حضور ثبت نام کنندگان همراه شود و در همین راستا تعداد لیست‌های انتخاباتی نیز افزایش یافت و به قول سیاسیون تنور انتخابات داغ شد.‏
اگرچه در بدو شکل گیری گروه‌ها مذاکرات برای ارائه لیست مشترک با جدیت پیگیری می‌شد و تقریبا همه گروه‌ها حداقل برای یکبار با گروه‌های رقیب مذاکره کردند و حتی خبرهایی مبنی بر ارائه لیست‌های مشترک منتشرشد، اما در نهایت حتی یک مورد از مذاکرات به ایجاد ائتلاف منتهی نشد.‏
ایجاد ائتلاف و ارائه لیست مشترک تنها یک روی مذاکرات بود و درحالیکه سرگروه‌هایی که به نمایندگی از دیگر اعضای لیست دراین مذاکرات حضور می‌یافتند در ظاهر به توافق نرسیدند، اما گویی در تفاهم‌هایی نانوشته برخی از افراد با یکدیگر به توافق رسیدند و فارغ از عهد و پیمان درون گروهی، برای حمایت از یک یا چند نفر از اعضای گروه دیگر وعده حمایت دادند.‏
از سویی در حالیکه در قریب به اتفاق گروه‌ها، در ظاهر قرار برحمایت همه جانبه اعضا گروه از یکدیگر به عنوان یک اصل و البته اصل اول مطرح بود، متاسفانه در پس ماجرا برخی افراد به عهد و پیمان با دیگران متعهد نبوده و موفقیت شخصی را بر هر چیزی مقدم دانسته و عهد شکستند.‏
مورد دیگر تقسیم غنائم و یا دعوا بر سر دستاوردهای پیروزی بود و در حالیکه در برخی گروه‌ها، افرادی خود را برنده مطلق انتخابات می دانستند،‌ پیش از برگزاری انتخابات و اعلام نتیجه با اعضای گروه خود و افرادی در گروه‌های دیگر که شانس موفقیت برای ایشان قائل بودند، برسر جمع آوری رأی برای کسب کرسی‌های هیات رئیسه مذاکره می‌کردند.‏
‏***امروز در اتاق بازرگانی چه می گذرد
نتیجه همه آنچه در ایام پیش از انتخابات گذشت موجب شد تا در اتاق بازرگانی تهران، اتفاقی بی‌سابقه رخ دهد و از یک لیست ۴۰ نفره تنها ۵ نفره موفق به نشستن بر صندلی‌های هیات نمایندگان اتاق بازرگانی نشوند.‏
گرفتن ۳۵ کرسی از ۶۰ کرسی موجود در هیات نمایندگان اتاق بازرگانی اتاق تهران که ۲۰ عضو آن را نمایندگان انتصابی دولت تشکیل می‌دهند،‌ به معنی ایجاد اتاقی است تک صدایی، متحد با رأی صاحب نفوذ اعضای ارشد گروهی که موفق شدند، اعضای پایین لیست را هم با خود وارد هیات نمایندگان کنند.‏
اتفاقی که تمامی کرسی‌های هیات رئیسه، ریاست کمیسیون‌ها و انتخاب مدیران داخلی اتاق را در اختیار ایشات قرارمی‌دهد تا جاییکه حتی اگر گروه اقلیت و همه نمایندگان دولت نیز هم‌نظر شوند،‌ نتوانند در برابر رأی ایشان شانسی برای موفقیت داشته باشند.‏
در چنین شرایطی حتی برخی گمانه‌زنی‌ها پیش از تشکیل اولین نشست هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران در دوره هشتم، از ترکیب هیات رئیسه خبرمی‌داد؛ چنانکه پدرام سلطانی، یحیی آل اسحاق،‌ سیدحامد واحدی، سیده فاطمه مقیمی و مهدی جهانگیری به عنوان هیات رئیسه معرفی شده و برخی سلطانی و گروهی آل اسحاق را رئیس این اتاق معرفی می‌کردند و از مسعود خوانساری به عنوان رقیب غلامحسین شافعی برای پوشیدن ردای ریاست اتاق ایران خبر می‌دادند.‏
اما گویی معادله‌ها برهم ریخته و برخی اختلاف نظرها موجب شده تا مسیر انتخابات داخلی ائتلاف فردا برای تعیین هیات رئیسه تغییر کند.‏
چنانکه زمزمه‌ها از انتخاب گزینه‌ای دور از ذهن برای به دست گرفتن سکان هدایت اتاق تهران خبرمی‌دهند تا جاییکه می توان انتظار داشت مهدی جهانگیری و یا مسعود خوانساری به ریاست اتاق تهران برسند و برخی نیز اختلاف در اردوی گروه پیروز را تا جایی جدی می دانند که حتی از احتمال انتخاب یکی از نمایندگان دولت چون مسعود کرباسیان و یا یکی از اعضای خارج از طیف ائتلاف فردا مانند محسن مهرعلیزاده به عنوان رئیس اتاق تهران خبرداده‌اند.‏

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=11723