منطق دولت از گرم نگهداشتن تنور بورس

1
۱,۷۶۷ بازدید

شاخص کل تا کجا رشد می کند؟ تا چه زمانی بازار بورس برای سهامداران پر سود است؟ آیا دولت به دنبال آن است که نقدینگی را وارد بازار سرمایه کند و پس از مدتی با افت و ریزش سهام ها به نوعی نقدینگی اضافی را بسوزاند؟ اینها سوالاتی است که بسیاری از افراد در فضای مجازی، کلاس ها و کارگاه های مختلف می پرسند و پاسخ من همیشه یک جمله است: “جویندگان طلا، معدن خود را گم نمی کنند.”‏
درواقع از زمانیکه شاخص کل به عدد ۳۰۰ هزار واحد رسید این سوالات بر سر زبانها افتاد و گروهی از افراد با مطرح کردن واژه (حباب) بر آتش آن دمیدند از آن زمان تاکنون که شاخص درحال لمس کردن ۲ میلیون واحد است هنوز برخی مدعی وجود حباب در بازار سرمایه هستند و نمی خواهند بپذیرند که رقم شاخص امروز تازه شروع یک حرکت است و دولت بازی برد- بردی را در بازار سرمایه آغاز کرده و بعید است بخواهد این موازنه سودآور را برای خود و سهامداران تغییر دهد. اینبار قصد داریم فقط از زاویه دولت به بررسی بازار سرمایه بپردازیم و بررسی کنیم که منطق مسئولان در گرم نگهداشتن تنور بورس چیست؟
در روزهایی که دست اندرکاران درحال تلاش برای کنترل قیمت ارز، سکه و طلا هستند، همین دولتمردان راه بورس را برای جذب نقدینگی باز کرده اند و نه تنها صحبت از کنترل رشد شاخص ندارند بلکه اگر بتوانند تلاش می کنند با “عرضه های اولیه”، “دارا یکم” و حالا “دارا دوم” روند شاخص کل را صعودی، جذب نقدینگی را افزایش و فرهنگ سهامداری را ارتقا دهند.‏
وقتی صحبت از مبارزه با سوداگری در بازار مسکن و تصویب قانون مالیات بر خانه های خالی مطرح است، رئیس مجلس شورای اسلامی در مصاحبه های متعدد خود تاکید دارد که باید روند رو به رشد بورس را رونق داد و تلاش کرد به جای ورود نقدینگی به بانک ها، سرمایه ها را به سمت بورس سوق داد.‏
سهام عدالت نیز که خود ۵۰ میلیون سهامدار دارد توسط رهبر معظم انقلاب، دستور آزاد سازی آن داده شد تا این بازار بی رقیب شود. اما منطق این همه حمایت همه جانبه چیست؟ ‏
امروز بازار سرمایه با ۱۵ میلیون کد بورسی، شروع سرمایه گذاری با ۵۰۰ هزار تومان، قدرت نقدشوندگی بالا، ایجاد شغل جدید آن هم در شرایط تحریم و کرونا یک بازار دوست داشتنی برای دولت محسوب می شود.کرونا و کاهش قیمت جهانی نفت و صادرات و کمبود ارز و از رونق افتادن برخی از کسب و کارها، فضا و بستری ایجاد شده است که دولت با دریافت مالیات ۰.۰۵ درصد از معاملات ۲۰ تا ۳۰ هزار میلیارد تومانی روزانه سهامداران در بازار بورس، قسمتی از کسری بودجه خود را جبران می کند. ‏
همچنین طبق بودجه سال ۹۹، دولت باید از طریق واگذاری ها در بورس نیز کسب درآمد کند و تاکنون علاوه بر مالیات هایی که اشاره شد، دولت توانسته از طریق شناور کردن بخشی از سهام های دولتی در قالب عرضه اولیه سود قابل توجهی را وارد خزانه دولت کند. ‏
بازاری که نسبت به بازارهای دیگر شفاف ترین است. بازاری که اگر درست هدایت شود به تولید کمک خواهد کرد چراکه در اکثر کشورهای پیشرفته تامین مالی از بازار بورس صورت میگیرد. ‏
این درحالی است که ۴۰ سال اقتصاد کشور بر پایه نفت استوار بود، سود بانکی با شبهه ربا و بهره بانکی چندین درصدی نفس اقتصاد و تولید کشور را گرفته بود و طی چندسال اخیر هنر بانکداران خلق پول و تورم های سرسام آور شده بود و همه اینها باعث شد تا دست اندرکاران و صاحب منصبان، بورس را منبع جدید درآمدزایی کنند و این آغاز یک روش هوشمند اقتصادی برای ترمیم مشکلات بودجه کشور است.‏
اگر بخواهیم به طور کلی، علت حمایت دولت و نظام را از بازار سرمایه بیان کنیم باید به این نکته اشاره کرد که جذب نقدینگی باعث رشد بازار بورس و افزایش حجم معاملات خواهد شد، افزایش حجم معاملات باعث کسب درآمد بیشتر دولت از مالیات هر معامله می شود و مالیات بیشتر تامین کسری بودجه را به همراه خواهد داشت و این چرخه باعث گردش نقدینگی و رونق اقتصاد خواهد شد. چرخه ای دوست داشتنی و پر سود برای سهامداران و دولت. بازی برد- برد برای همه، و این یعنی درب های سودآوری در بورس تا مدتها باز است.‏

وحید میرزائی – کارشناس اقتصادی و نویسنده مجموعه کتاب های کسب و کار

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=107295

یک دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

لطفا کامنت خود را ثبت نمایید .
لطفا نام خود را وارد کنید