کد خبر: 1629
تاریخ انتشار: ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳

ملت ایران در سوگ خاطرات عاشقانه خود نشسته‌اند

ملت ایران در سوگ خاطرات عاشقانه خود نشسته‌اند

 

سوگواری برای مردی که با موسیقی به آرامش رسید

محمدرضا لطفی درباره‌ی موسیقی گفته بود: "نمی‌دانم چه زمانی عاشق موسیقی شدم. من در موسیقی سقوط کردم، اما زمانش در خاطرم نیست. شاید از چهار سالگی جوانه‌ی عشق به آن در من زده شده باشد و به‌نوعی موسیقی تمام وجود من را فراگرفت و احساس کردم که چیزی به‌جز موسیقی من را آرام نمی‌کند‎."‎
صبح دیروز (جمعه، ۱۲ اردیبهشت‌ماه) نوازنده‌ی سپیدموی "چهره به چهره"، "معمای هستی"، "قافله‌سالار" و "وطنم ایران" سازش را برای همیشه زمین گذاشت و جامعه‌ی موسیقی ایران را از هنرنمایی پنجه‌هایش بر تار محروم کرد‎.‎
وقتی لطفی ۱۸ ساله بود، پس از سفر به تهران، زندگی‌اش با موسیقی و تار گره خورد. در نوای سه‌تار او، یاد "ابوالحسن صبا" زنده است. نوای موسیقی قطعه‌ی "ای برادر" لطفی با صدای "شهرام ناظری" هنوز جزو زیباترین و خاطره‌انگیزترین نواهای موسیقی ایران است‎.‎
هنرمندان برجسته‌ی موسیقی کشور درپی درگذشت این نوازنده‌ی پیشکسوت، تأسف و سوگواری خود را برای این ضایعه ابراز کردند‎.‎
‎"‎آن نغمه سرا از تو چرا جدا شد‎"‎
حسین علیزاده، نوازنده و آهنگساز، در پیامی کوتاه برای درگذشت این نوازنده تار، گفت: "محمدرضا لطفی از ما جدا شد ... ملت ایران، امروز در سوگ خاطرات و زندگی عاشقانه‌شان نشسته‌اند، تا جاودانه نغمه‌هایش را بر لب داشته باشند. یاد و خاطره محمدرضا لطفی جاودان‎."‎
برای از دست دادن "لطفی" زود بود
رهبر سابق ارکستر ملی موسیقی ایران نیز درباره محمدرضا لطفی گفت: هنوز برای از دست دادن "محمدرضا لطفی" زود بود؛ او می‌توانست بماند، کار کند و در موسیقی سنتی ایران تأثیرگذار باشد‎.‎
فرهاد فخرالدینی درباره‌ی آشنایی‌اش با این نوازنده‌ی پیشکسوت، اظهار کرد: آشنایی و دوستی ما به حدود سال‌های ۱۳۵۰ که ایشان در هنرستان، نزد آقای علی‌اکبر شهنازی مشغول فراگیری موسیقی بود، بازمی‌گردد. آن زمان من هم‌کلاس‌هایی داشتم و او گاهی به من سر می‌زد و سوالاتی درباره‌ی تئوری موسیقی می‌پرسید‎.‎