مدیریت و مهارت‌های توسعه مشارکت‌های اجتماعی جامعه محلی

0
۱۳۰ بازدید

توسعه اجتماع محلی با بهره‌گیری از ظرفیت‌های مشارکتی و مدیریتی امکان‌پذیر است، براین اساس همه ما برای کار کردن به دو نوع مهارت احتیاج داریم؛ مهارت‌های نرم و مهارت‌های سخت….

فرضعلی سالاری سردری- کنشگر برنامه‌ریزی و توسعه منطقه‌ای– با توجه به اهمیت نقش مدیریت در توسعه همه‌جانبه جامعه، شناخت عوامل موثر برآن و بهره‎گیری از مشارکت اجتماعی و خرد جمعی بسیار ضروری است. مشارکت اجتماعی مهم‌ترین عامل در فرآیند توسعه محلی بوده که توانایی بهره‌گیری از آن مبتنی بر سرمایه اجتماعی وابسته به توانایی‌ها و مهارت‌های مدیریتی می‌باشد. توسعه به معنی ارتقای سطح مادی و معنوی جامعه انسانی و ایجاد شرایط مناسب یک زندگی سالم برای افراد جامعه است که هدف نهایی آن بهبود کیفیت زندگی همه افراد است.

مشارکت و توسعه جامعه، موضوع مهم در دستیابی به توسعه پایدار است که براساس آن پایداری در درازمدت تداوم (زیست پایدار) می‌یابد. مشارکت جامعه سبب تقویت مردم، ایجاد سرمایه اجتماعی و تقویت مدیریت محلی شده و مکانیزم موثری برای بهبود ارتباط بین ذی نفعان، ارتقای پایداری طرح های توسعه و افزایش نظارت مشترک خواهد بود و بر این اساس دستیابی به توسعه پایدار منافع اکثریت مردم را در بر می‌گیرد.

مدیریت محلی، به عنوان نزدیک‌ترین لایه دولت به مردم نقش مهمی در توسعه محلی برعهده دارد و از آنجا که بیشترین تاثیر برنامه‌های توسعه متوجه جامعه محلی است، لازم است تا شرایط برای همکاری و مشارکت جامعه محلی در طول دوره پروژه یعنی برنامه‌ریزی، طراحی، ساخت و بهره‌برداری فراهم گردد. این امر علاوه بر اینکه به تصمیم‌گیرندگان کمک می‌کند تا با کاهش هزینه‌ها و صرفه‌جویی در منابع، راه‌حل‌های مناسب را در راستای برآورده ساختن منافع عمومی جامعه پیدا کنند، همچنین کمک می‌کند تا پیامدهای ناسازگار برنامه‌های توسعه برای ساکنان محلی به حداقل کاهش یافته و سبب حمایت از نوآوری‌ها شود که می‌تواند راه مدیریت برنامه‌ها را هموار نماید. بر این مبنا، قابلیت‌های فردی و درونی نهادهای مدیریتی و تأثیرات آن بر بهبود عملکرد آنها، در حفظ و ایجاد سرمایه اجتماعی از طریق افزایش آگاهی اجتماعی، انسجام اجتماعی، روابط متقابل، اعتمادسازی و جلب مشارکت ذینفعان محلی در طرح‌ها و برنامه‌های توسعه ضروری قلمداد می‌شود.

سرمایه اجتماعی هم فرآیند توسعه را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و هم از فرآیند توسعه تأثیر می‌پذیرد. سرمایه اجتماعی(آگاهی اجتماعی، انسجام اجتماعی، روابط متقابل و اعتماد اجتماعی)، به مثابه مجموعه‌ای از هنجارها، روابط و شبکه‌‌هایی است که افراد را قادر می‌سازد به صورت جمعی عمل کنند و براساس نظریه‌های درون‌زا توسعه، سرمایه اجتماعی و مدیریت بهره‌گیری از این سرمایه پنهان عامل مهمی در توسعه محلی و جامعه است.

توسعه اجتماع محلی با بهره‌گیری از ظرفیت‌های مشارکتی و مدیریتی امکان‌پذیر است، براین اساس همه ما برای کار کردن به دو نوع مهارت احتیاج داریم؛ مهارت‌های نرم و مهارت‌های سخت. مهارت‌های سخت باعث می‌شود شما به مصاحبه شغلی دعوت شوید. ولی مهارت‌های نرم کمک می‌کند تا شغل را به دست آورید و آن را حفظ کنید. مهارت‌های نرم که گاها مهارت‌های بین فردی یا مهارت‌های اساسی نیز گفته می‌شود، به نحوه کار شما مربوط می شود. مهارت‌های نرم شامل مهارت های بین فردی/ مهارت‌های جمعیتی، مهارت‌های ارتباطی و مذاکره‌ پیشرفت، مهارت شنیداری، توانایی‌های رهبری و مدیریت، کارآفرینی و ابتکار عمل/ خلاقیت و انگیزه، مهارت‌های تطبیق‌پذیری و یادگیری مداوم، مهارت‌های تعلیمی و آموزشی، متقاعدسازی/ مسئولیت‌پذیری، کارگروهی، حل مسئله، اخلاق کاری، تیم سازی، انعطاف پذیری، توسعه رهبری، مدیریت زمان و همدلی است.

انواع مهارت‌های سخت: تحلیل اقتصادی، برنامه‌ریزی استراتژیک، برنامه‌نویسی کامپیوتر، طراحی و بازاریابی، تحلیل داده، مدرک یا گواهینامه، تسلط به یک زبان خارجی، زمینه‌های مطالعاتی، توسعه وب و موبایل. مهارت‌‌های نرم متفاوت از مهارت‌های سخت هستند؛ زیرا کمتر قابل اندازه‌گیری هستند و سخت‌تر می‌توان کمیت برایشان در نظر گرفت. اما به همان اندازه برای مدیران حیاتی هستند. مهارت‌های سخت، توانایی‌های قابل آموزش هستند؛ مهارت‌هایی هستند که کمیت آن‌ها به سادگی قابل سنجش است. معمولا مهارت‌های سخت Hard Skills را در کلاس‌های درس، از طریق کتاب‌ها و سایر مواد آموزشی یا در حین کار در محل کار خود می‌آموزیم؛ برای مثال مدرک تحصیلی یا گواهینامه فنی، تسلط به زبان خارجی، سرعت تایپ، برنامه‌نویسی کامپیوتر و غیره. از سوی دیگر مهارت‌های نرم Soft Skills، مهارت‌های ذهنی هستند که ارزیابی کمیت آن‌ها بسیار دشوارتر از مهارت‌های سخت است.

جایگاه عملکرد مدیریت محلی در ارتقای سرمایه اجتماعی و بهبود مشارکت ذینفعان محلی در طرح‌ها و برنامه‌های از طریق افزایش سطح آگاهی و دانش، تقویت انگیزه و حس تعلق مکانی، افزایش میزان رضایت، تقویت حس مسئولیت‌پذیری در فرآیند توسعه محلی امکان‌پذیر است.

مدیریت محلی نوعی بهره‌گیری جامع، مولد و یکپارچه از سرمایه‌های اجتماعی، طبیعی و مالی در مقیاس‌های زمانی و جغرافیایی است. مدیریت محلی، فرآیندی است که با فراهم نمودن امکان فعالیت‌های مشارکتی برای ذینفعان محلی، آنها را از طریق اقدام جمعی هماهنگ و مؤثر، برای دستیابی به اهداف معین و نیازهایشان، هدایت و سازماندهی می‌کند و پیوند اقتصادی، اجتماعی و محیطی فرآیندهای پایدار با خود به همراه دارد. رویکرد مردم محوری و از پایین به بالا منطبق بر تئوری از مردم، با مردم و برای مردم در فرآیند مدیریت و توسعه جامعه محلی ضروری و کاربردی است. ارتقای شاخص‌های سرمایه اجتماعی می‌تواند از طریق بهبود عملکرد درونی مدیریت محلی در ارتباط با ویژگی‌های شخصیتی و اجتماعی مدیران، بسترساز بهبود مشارکت ذینفعان محلی در طرح‌ها و در فرآیند توسعه جامعه باشد.

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=154521

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here