فرصتی که با یک اشتباه از دست خواهد رفت/ موضع‌گیری هیات نمایندگان به پیش انتخاب هیات رئیسه

0
۳۰۳ بازدید

علی شفائی
ali.shafaee.11@gmail.com
نمایندگان فعالان بخش خصوصی سراسر کشور فردا به تهران می‌آیند تا با انتخاب هیات رئیسه اتاق بازرگانی ایران، سکانداران عالی‌ترین نهاد بخش خصوصی را انتخاب کنند.‏

به گزارش خبرنگاران جهان اقتصاد، اتاق بازرگانی ایران در حالی به طور رسمی فعالیت خود در دوره هشتم را با برگزاری انتخابات هیات رئیسه آغاز خواهد کرد که بر سر انتخاب اعضای هیات رئیسه بالاخص رئیس اتاق، اختلاف نظرها موجب شده تا پیش از برگزاری اولین نشست رسمی، هیات نمایندگان به دو دسته تقسیم شوند.‏
اگرچه باید پذیرفت که همراهی و هم سویی دولت و اتاق بازرگانی برای هر دو طرف و همچنین منافع ملی کشور در حوزه اقتصاد می‌تواند نتایج مثبتی به همراه داشته باشد و نظر مثبت دولت به بخش خصوصی بسیاری موانع را حذف کرده و می‌تواند عاملی برای کمک به رشد بخش خصوصی باشد، البته مشروط براینکه این نزدیکی به منزله مداخله نبوده و استقلال بخش خصوصی، تشکل‌ها و در رأس آنها اتاق بازرگانی حفظ شود.‏
زمزمه‌های حمایت دولت از یک گروه و تعیین تکلیف هیات رئیسه، عامل به وجود آمدن اختلاف میان این دو گروه شده‌است، اختلافی که می‌تواند در ۴ سال آینده پارلمان بخش خصوصی را به محل جدال افکار جناحی تبدیل کند.‏
نفوذ دولت‌ها در اتاق بازرگانی پدیده‌ای جدید نبوده و نه تنها در ایران حتی در برخی کشورهای صنعتی نیز اتاق‌های بازرگانی محل رفت و آمد سیاسیون و جایگاهی قدرتمند برای حمایت از گروه‌های سیاسی است.‏
اگرچه دردوره‌های قبلی نیز اتاق‌ بازرگانی متاثر از نگاه‌های سیاسی به فعالیت خود ادامه داده، اما دلایل متعددی موجب شده تا در این دوره حساسیت‌ها افزایش پیدا کرده و انتخابات هیات رئیسه اتاق ایران تحت تاثیر این جریان برگزارشود.‏
ارتقاء جایگاه بخش خصوصی، افزایش تبادل نیروی انسانی میان اتاق بازرگانی و دولت، ورود به فضای پس از تحریم و رونق گرفتن فعالیت‌های اقتصادی و از همه مهمتر نزدیکی نگاه سیاسی و رابطه فردی و گروهی تمامی رقبا با دولت، موجب شده تا انتخاب هیات رئیسه اتاق ایران متاثر از این شرایط، فضایی جدید را تجربه کند.‏
در شرایطی که در ادوار قبلی خصوصاً در دو دوره اخیر نامزدهای حاضر در انتخابات اتاق‌های بازرگانی به دو گروه نزدیک به دولت و مخالف یا حداقل منتقد دولت تقسیم می‌شدند، تکلیف روشن بود و گروه دوم معمولاً شانس چندانی برای موفقیت نداشت و یا حداقل کرسی‌ها را به دست‌ می‌آورد، چنانکه هیأت نمایندگان اتاق تهران در دوره هفتم شاهد حضور حداقلی تحول‌خواهان بود و سهم این گروه در هیأت رئیسه اتاق ایران تنها یک نفر یعنی پدرام سلطانی بود.‏
اما در دوره هشتم قریب به اکثریت گروه‌های حاضر احساس نزدیکی به دولت داشته و حتی طیف سنتی اتاق با تغییر آرایش و همچنین تعدیل مواضع فاصله خود را با دولت کم کرد و البته در طرف مقابل دولت هم، چه در تعیین کابینه و چه در انتخاب مدیران ارشد و میانی، به گونه‌ای عمل کرده ‌است که از قریب به اکثریت تفکرات سیاسی در دولت حضور دارند و همین خصوصیت موجب شده تا طیف‌های مختلف اقتصادی نیز با دولت احساس نزدیکی کنند.‏
از زاویه‌ای دیگر جانمایی جغرافیایی طیف‌های سیاسی کشور را شاید بتوان به عنوان گزینه اثرگذار دیگر بر انتخابات اتاق بازرگانی مورد توجه قرارداد.‏
در حالیکه یکی از جدی‌ترین رقبای سیاسی طیف دولت، مدیران و سیاستمداران دولت دهم هستند، این گروه خراسان را به عنوان پایگاه اصلی خود انتخاب کرده‌اند و آمارها نشان می‌دهد به رغم اینکه بسیاری از چهره‌های سیاسی و اقتصادی خراسانی کشور با دولت تدبیر و امید همراه هستند، اما وزنه خراسانی‌های نزدیک به دولت دهم سنگین‌تر است و این می‌تواند دلیل منطقی باشد که طیف اقتصادی حامی دولت به لحاظ جغرافیایی منطقه‌ دیگری را به عنوان پایگاه خود انتخاب کنند.‏
حضور تعداد زیادی از چهره‌های شاخص سیاسی و اقتصادی استان کرمان در کنار دولت می‌تواند امتیازی باشد برای این استان تا به یکی از پایگاه‌های حامیان دولت تبدیل شود،‌ چراکه ضمن داشتن این امتیاز به دلیل همجواری و نزدیکی با سه استان خراسان، محلی مناسب برای رصد فعالیت گروه مقابل دولت می‌تواند باشد.‏
با این تفاسیر حضور محسن جلال‌پور  رئیس اتاق کرمان به عنوان یکی از نامزدهای ریاست اتاق بازرگانی، گزینه‌ای مناسب است تا اتاق بازرگانی به نهادی روبروی دولت تبدیل نشود، مشروط برآنکه رابطه برقرارشده دو طرفه بوده و ضمن حفظ استقلال اتاق بازرگانی، دولت از ارتقاء جایگاه بخش خصوصی حمایت کند.‏
اما در مقابل محسن جلال‌پور گزینه دیگر یعنی محسن مهرعلیزاده مطرح است، که در بسیاری از موارد چون همراهی جناح سیاسی وی با دولت، حضور تعداد قابل توجهی از آذری زبانان در پست‌های ارشد مدیریتی دولت و فعالیت‌های اقتصادی، موجب شده تا دیگر نامزد ریاست اتاق ایران نیز چون جلال‌پور امتیاز بالایی برای اینکه مورد حمایت دولت قراربگیرد داشته باشد.‏
حال باید دید که به رغم حضور دو چهره مورد تأیید دولت به عنوان رقیب، چرا هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی دچار دوگانگی شده است.‏
پیروزی گروه ائتلاف برای فردا در اتاق بازرگانی تهران و کسب ۳۵ کرسی هیات نمایندگان موجب شد تا افراد و گروه‌های مورد حمایت این طیف در اتاق بازرگانی از بخت و اقبال بیشتری برخوردار باشند.‏
از سویی برگزاری انتخابات هیات نمایندگان اتاق تهران به سبک و شیوه‌ای جدید که البته متأثر از رای اکثریتی این گروه در اتاق پایتخت بود، موجب شد تا این نسخه برای انتخاب هیات رئیسه اتاق ایران نیز پیچیده شود، بی توجه به این مهم که سبد رای این گروه در اتاق ایران بسیار متفاوت از اتاق تهران بوده و اتخاذ چنین تصمیمی موجب می‌شود تا گروه‌های دیگر احساس خوبی نداشته و با این تفکر که جمعی می‌خواهند از پیش برای ایشان تصمیم‌گیری کنند، نسبت به این روش موضع گیری کرده و لب به انتقاد بگشایند.‏
در شرایطی که مدیریت درست شرایط حاکم بر انتخابات و موضع‌گیری‌های منطقی گروه‌های حاضر در اتاق بازرگانی می‌توانست هشتمین دوره فعالیت اتاق‌های بازرگانی را به دوره‌ای تاریخ ساز و متحول کننده بخش خصوصی تبدیل کند، اشتباهات گروهی و خصومت و موضع‌گیری‌های شخصی موجب شده تا از پیش از آغاز فعالیت دوره هشتم اتاق بازرگانی ایران هیأت نمایندگان چندپاره شود، روندی که قطعاً به تضعیف جایگاه بخش خصوصی منجر شده و نه تنها موجب از دست رفتن فرصت اثرگذاری بخش خصوصی در داخل کشور می‌شود که در شرایط پس از تحریم نیز بخش خصوصی را منفعل خواهد کرد.‏
شاید بهتر بود که گروه‌های حاضر در اتاق بازرگانی فارغ از نگاه تفاخر و تکبر و به جای تعیین دستوری گروهی برای انتخاب نامزد اصلح به رأی مجمع عمومی هیأت نمایندگان اعتماد می‌کردند تا بهترین گزینه‌ها برای هدایت اتاق بازرگانی ایران انتخاب می‌شدند.‏
بی‌شک انتخاب چنین مسیری مانع تحمیل هزینه به دولت و بخش خصوصی می‌شد و امروز نه دولت متهم به دخالت در امور بخش خصوصی بود و نه اهالی اتاق در برابر هم موضع‌گیری ‌این‌چنین سرسختانه‌ای داشتند.‏

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=13271