سینمای ما بلاتکلیف است

0
۳۷۱ بازدید

علیرضا رئیسیان تنبلی و کم‌کاری که سینمای دولتی به همه ارکان سینمای ایران تزریق کرده است را دلیل عدم حضور قهرمان در فیلم‌های ایرانی دانست.‏
این تهیه‌کننده و کارگردان سینما درباره کم‌رنگ شدن عنصر قهرمان در سینمای ایران به گفت: نخست باید دریابیم که منظور از قهرمان چیست، اگر منظور تعریف شخصیت قهرمان به شکل کلاسیک و قدیمی آن باشد می گویم، آن چیزی که امروز در سیر تکامل سینما رخ داده، تغییر تعریف کلاسیک، هم در ذات و هم در اجراست؛ یعنی سینما به قدری متنوع شده که از حالت کلاسیک بیرون آمده و ما می‌بینیم قهرمان یک فیلم می‌تواند یک حیوان عجیب و غریب باشد یا موجوداتی که از سیارات دیگر به شکل قهرمان منفی یا مثبت روی زمین آمدند و حتی امروز به شکل قهرمانان جمعی نیز به نمایش درمی‌آیند، بنابراین، قهرمان تعریف مشخصی ندارد و برداشت مشخصی نیز از سوی مخاطب برای آن وجود نخواهد داشت.‏
وی ادامه داد: درباره اینکه سینمای ما قهرمان ندارد باید گفت سینمای ما مگر چه دارد که قهرمان نداشته باشد!.‏
وی دلیل عدم وجود عنصر قهرمان در فیلم‌های امروز سینما را تزریق سرمایه دولتی (به معنای عام کلمه) در سینما برشمرد و خاطرنشان کرد: تنبلی و کم‌کاری که سینمای دولتی به همه ارکان سینمای ما تزریق کرد، دلیل این موضوع است، یعنی سینما نه تنها فاقد قهرمان بلکه فاقد جذابیت هم شده است.‏
او در توضیح این موضوع به فارس گفت: ممکن است  در یک فیلم، قهرمان به شکل فردی وجود نداشته باشد و یک اجتماع قهرمان به شکل جمعی باشند و یا اینکه یک کودک یا یک حیوان (فیلم زندگی پای) قهرمان فیلم باشد و فیلم بدون داشتن یک تک قهرمان جذاب شود، اما سینمای ما نه تنها این شکل از جذابیت، بلکه  قهرمان و  کشش دراماتیک را ندارد.‏
وی با بیان اینکه امروز دیگر سختی و فراز و فرود و یا نمونه‌های مدرن‌تر در سینمای ایران وجود ندارد، به فارس گفت: حذف مخاطب از عرصه تولید و نمایش باعث ایجاد رکود در تمام ابعاد از سوی دولت است، اینگونه کسی دنبال فیلمنامه خوب با قهرمان جذاب و سمپاتیک نمی‌رود و به یک ایده بسنده می‌کند.‏
رئیسیان در ادامه داد: اینکه مردم فیلمی را ببینند یا نه، انگار دیگر خیلی مهم نیست، سینمای ما بلاتکلیف است که بین خواست مردم که پول می‌دهند و به سینما می‌روند و درخواستشان یک قصه خوب با شخصیت‌های قابل درک است و از طرفی دیگر، مدیرانی با خواسته‌های مشخص که فیلمی را سفارش می‌دهند و باقی ماجرا برای آنها مهم نیست کدام را انتخاب کند، در این بین برخی فیلمسازان هم سود خود را در تولید می‌برند و یک فیلم ساخته می‌شود که تمام اینها نشان از بلاتکلیفی سینما است.‏

علیرضا رئیسیان تنبلی و کم‌کاری که سینمای دولتی به همه ارکان سینمای ایران تزریق کرده است را دلیل عدم حضور قهرمان در فیلم‌های ایرانی دانست.‏
این تهیه‌کننده و کارگردان سینما درباره کم‌رنگ شدن عنصر قهرمان در سینمای ایران به گفت: نخست باید دریابیم که منظور از قهرمان چیست، اگر منظور تعریف شخصیت قهرمان به شکل کلاسیک و قدیمی آن باشد می گویم، آن چیزی که امروز در سیر تکامل سینما رخ داده، تغییر تعریف کلاسیک، هم در ذات و هم در اجراست؛ یعنی سینما به قدری متنوع شده که از حالت کلاسیک بیرون آمده و ما می‌بینیم قهرمان یک فیلم می‌تواند یک حیوان عجیب و غریب باشد یا موجوداتی که از سیارات دیگر به شکل قهرمان منفی یا مثبت روی زمین آمدند و حتی امروز به شکل قهرمانان جمعی نیز به نمایش درمی‌آیند، بنابراین، قهرمان تعریف مشخصی ندارد و برداشت مشخصی نیز از سوی مخاطب برای آن وجود نخواهد داشت.‏
وی ادامه داد: درباره اینکه سینمای ما قهرمان ندارد باید گفت سینمای ما مگر چه دارد که قهرمان نداشته باشد!.‏
وی دلیل عدم وجود عنصر قهرمان در فیلم‌های امروز سینما را تزریق سرمایه دولتی (به معنای عام کلمه) در سینما برشمرد و خاطرنشان کرد: تنبلی و کم‌کاری که سینمای دولتی به همه ارکان سینمای ما تزریق کرد، دلیل این موضوع است، یعنی سینما نه تنها فاقد قهرمان بلکه فاقد جذابیت هم شده است.‏
او در توضیح این موضوع به فارس گفت: ممکن است  در یک فیلم، قهرمان به شکل فردی وجود نداشته باشد و یک اجتماع قهرمان به شکل جمعی باشند و یا اینکه یک کودک یا یک حیوان (فیلم زندگی پای) قهرمان فیلم باشد و فیلم بدون داشتن یک تک قهرمان جذاب شود، اما سینمای ما نه تنها این شکل از جذابیت، بلکه  قهرمان و  کشش دراماتیک را ندارد.‏
وی با بیان اینکه امروز دیگر سختی و فراز و فرود و یا نمونه‌های مدرن‌تر در سینمای ایران وجود ندارد، به فارس گفت: حذف مخاطب از عرصه تولید و نمایش باعث ایجاد رکود در تمام ابعاد از سوی دولت است، اینگونه کسی دنبال فیلمنامه خوب با قهرمان جذاب و سمپاتیک نمی‌رود و به یک ایده بسنده می‌کند.‏
رئیسیان در ادامه داد: اینکه مردم فیلمی را ببینند یا نه، انگار دیگر خیلی مهم نیست، سینمای ما بلاتکلیف است که بین خواست مردم که پول می‌دهند و به سینما می‌روند و درخواستشان یک قصه خوب با شخصیت‌های قابل درک است و از طرفی دیگر، مدیرانی با خواسته‌های مشخص که فیلمی را سفارش می‌دهند و باقی ماجرا برای آنها مهم نیست کدام را انتخاب کند، در این بین برخی فیلمسازان هم سود خود را در تولید می‌برند و یک فیلم ساخته می‌شود که تمام اینها نشان از بلاتکلیفی سینما است.‏

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=1470