کد خبر: 45476
تاریخ انتشار: ۱۴ آبان ۱۳۹۵

رشد تولید برخی خودروهای ناایمن، سئوال بی پاسخ کارشناسان

رشد تولید برخی خودروهای ناایمن، سئوال بی پاسخ کارشناسان بررسی جهان اقتصاد از علل فراوانی قربانیان ناشی از سوانح رانندگی مصطفی سید رنجبر سقزچی- کارشناس جامعه شناسی دلایل فراوانی قربانیان ناشی از سوانح رانندگی را باید در کمبودهای سخت افزاری و نرم افزاری مرتبط با مسائل رانندگی جست. کمبودهای سخت افزاری در ارتباط با سوانح رانندگی همان میزان کیفیت زیر ساخت های جاده ای و امنیت و استحکام خود خودروهای شخصی در حین این نوع از سوانح است.  به گونه ای که در بعضی از جاده ها، تصادفات به مراتب سنگین و با تلفات سنگینی مواجه هستیم. یا بعضی از خودروها از نظر ایمنی امنیت و استحکام لازم را ندارند و نسبت به سایر خودروها تلفات جانی بیشتری را در پی دارند به گونه ای که قاتل، خودروهای بی کیفیتی هستند که جان سرنشینان اش را می گیرد. و منظور از کمبود های نرم افزاری مرتبط با سوانح رانندگی، همان مسائل اجتماعی و فرهنگی و روانی ای است که در شکل گیری تصادفات رانندگی دخیل هستند که این همان کیفیت نیروی انسانی موجود در رانندگی است که سعی می شود تا جایی که ممکن است در ادامه، این موارد بازتر و شفاف تر توضیح داده شود. ریشه و علل کمبودهای سخت افزاری موجود و مرتبط با سوانح رانندگی را باید در ساختارهای سازمان ها  و ادارات موجود و مدیریت موجود و مرتبط در آن جست و جو کرد. یکی از مصادیق عینی که می توان ذکر کرد عدم تعادل بین میزان ظرفیت موجود جاده ای کشور با حجم رو به افزایش وسایل نقلیه سبک و سنگین می باشد و سوال اساسی که می توان کرد این است با چه برنامه ای این همه خودرو در یک سال در جاده های کشور اضافه می شود؟ آیا به همان میزانی که خودرو تولید می شود و وارد جاده های کشور می شود متناسب با آن نیز جاده تولید می شود؟ در پاسخ متأسفانه باید گفت خیر و به گونه ای که در اکثر شهرهای کشور به علت عدم برنامه ریزی بلند مدت در توسعه ی شهرها ما با عدم تناسب بین ظرفیت جاده ها و میزان رو به افزایش تردد خودروها و سایر وسایل نقلیه روبرو هستیم ترافیک موجود در شهرهای بزرگ و حتی برخی از شهرهای کوچک کشور واقعیتی غیر قابل کتمان است. سوء مدیریت سازمان ها و نهادهای موجود را نیز از نظر ساختاری و جامعه شناختی در بعدکلان می توان تحلیل کرد: سوال اساسی که چرا بعضی از خودروها با اینکه کفایت لازم را از نظر ایمنی ندارد ولی با این همه با رشد روز افزونی وارد جادهای کشور می شود؟ چرا که عدم کیفیت ایمنی خودروها ناشی از فقدان آگاهی و  بی قدرتی خریداران این نوع خودروها و نیز ساختار اقتصاد سیاسی موجود در بازار خودرو می باشد از نظر بعد کلان اوضاع کنونی اقتصاد سیاسی در ایران تا زمانی که رانتی و غیر شفاف است نباید از نهاد های نظارتی و قانونی به تنهایی انتظار داشت که بتواند از پس این گونه بی مسئولیتی ها و بی اخلاقی خود رو سازان بر آید در ساختار کنونی سیاست با صنعت و اقتصاد آن چنان در هم تنیده شده است که تنها چیزی که، به حاشیه رفته و در حد شعار باقی مانده حقوق مصرف کننده است. در بعد کلان فقدان سیستم اخلاقی و هنجاری تعریف شده در صنعت و بی مسئولیتی موجود در نظام اقتصادی ماست چرا که با برجسته شدن بعضی از مسائل اخلاقی نسبت به سایر مسائل اخلاقی در جامعه، در نتیجه سیستم اخلاقی و هنجاری در جامعه بسیار محدود شده است و حساسیت اجتماعی از نظر اخلاقی فقط در مسائل زناشویی و خانوادگی و در برخی مراودات اجتماعی و دینی و شخصی محدود است. نتیجه ی محدود شدن اخلاق در چنین شرایطی، اخلاق در رانندگی کردن و بسیاری دیگر از شئونات اخلاقی و اجتماعی، یا تعریف نشده و یا مبهم است یا کم رنگ شده است. اما در بعدی دیگر از نظر نرم افزاری که همان مسائل روانی و اجتماعی و فرهنگی است به گونه ای که نحوه ی رانندگی در یک جامعه بازتاب کننده ی شرایط اجتماعی و فرهنگی و شخصیتی در آن جامعه است اگر رانندگی در جادها را به عنوان یک کنش اجتماعی و رفتاری تلقی کنیم در این جا تحلیل جامعه شناختی و روان شناختی اهمیت می یابد. به نظر می رسد نحوه ی رانندگی در یک جامعه تابع یک سری متغیرهای اجتماعی و روان شناختی اجتماعی در جامعه است مانند عجله و شتاب در رانندگی، اضطراب و پریشانی و عدم تمرکز و تسلط بر اعصاب و عدم داشتن آرامش اجتماعی. در جامعه ی ایرانی در رانندگی ما با یک اختلال هنجاری روبرو هستیم چرا که هر قانونی که در یک جامعه شکل می گیرد باید ریشه های اجتماعی و فرهنگی داشته است چرا که در کشور ما قوانینی مانند قوانین راهنمایی و رانندگی از کشورهای اروپایی و سایر کشورها اقتباس شده و به نوعی قوانینی وارداتی است و چون محصول اجتماعی و فرهنگی ما نبوده بنابراین تا زمانی که این نوع قوانین در وجدان اخلاقی و اجتماعی عجین نشده بنابراین رعایت این نوع قوانین در جامعه ی ما بسیار وانمودی است نه واقعی مانند بستن کمربند در حین دیدن پلیس و ... بنابراین قانون آن نیست که در دفترچه و کتاب قانون نوشته شود بلکه قانون آن است که در صفحه ی و جدان جمعی نوشته شده و در روابط اجتماعی و فرهنگی جاری و ساری باشد. اما آنچه را به عنوان راهکارهای مربوط به حل این چالش ها می توان مورد اشاره قرار داد فهرست وار از نظرتان میگ ذرد ۱-شناسایی دقیق جاده های حادثه ساز و افزایش ایمنی و نظارت بر آن. ۲-پیش بینی حوادث و سوانح احتمالی در جاده ها و بزرگ راه های کشور برای جلوگیری از بروز حوادث در آینده. ۳-در زمینه ی ارائه ی گواهینامه ی رانندگی ضمن این که به مهارت ها و اطلاعات از قوانین رانندگی توجه می شود به سلامت روحی و روانی آن ها نیز توجه شود و تست های روحی و روانی نیز از آن ها گرفته شود. ۴-امروزه مشارکت شهروندان و مسافران از وسایل حمل و نقل کنونی اهمیت به سزایی دارد و به گونه ای که استفاده به جا و ضروری از خودروهای شخصی و عدم استفاده غیر ضروری به این دلیل مهم است که می تواند هم در جهت کاهش تصادفات و هم در جهت کاهش حجم ترافیک جاده ای و نیز در کاهش آلودگی هوا موثر باشد. ۵-درونی شدن هنجارهای فرهنگ ترافیک و مراعات قوانین راهنمایی و رانندگی نه تنها به عنوان قانون بلکه به عنوان اخلاق و فرهنگ شهروندی و دینی برای حفظ امنیت جانی مسافرین و عابرین پیاده. ۶-دراوقاتی که رانندگان از نظر روحی و تمرکز آمادگی رانندگی ندارند بهتر است رانندگی نکنند.

msrدلایل فراوانی قربانیان ناشی از سوانح رانندگی را باید در کمبودهای سخت افزاری و نرم افزاری مرتبط با مسائل رانندگی جست. کمبودهای سخت افزاری در ارتباط با سوانح رانندگی همان میزان کیفیت زیر ساخت های جاده ای و امنیت و استحکام خود خودروهای شخصی در حین این نوع از سوانح است.