کد خبر: 964
تاریخ انتشار: ۲۲ فروردین ۱۳۹۳
گروه : فرهنگ

دیلی تلگراف: “گذشته” سفری در زمان است

دیلی تلگراف: “گذشته” سفری در زمان است

"ديلي تلگراف" در نگاهي متفاوت به فيلم "گذشته" اصغر فرهادي اين فيلم را، سفري در زمان دانسته است. ‏
فيلم 130 دقيقه‌اي "گذشته" به کارگرداني اصغر فرهادي و با حضور بازيگران مشهوري از جمله "برنيس بژو" اين روزها در سينماهاي انگلستان اکران گسترده‌اي داشته است. ‏
در اين شرايط ديلي تلگراف در گزارشي به بررسي اين فيلم و کارگردان آن پرداخته و با تمجيد از "گذشته" آن را نوعي سفر در زمان دانسته است که در بخشي از اين نوشته اينگونه مي‌خوانيم: ‏
‏"گذشته" بخشي از يک داستان علمي تخيلي نيست و داستان سفري در زمان را روايت مي‌کند. آخرين فيلم فرهادي داستان انسانهاي را روايت مي‌کند که تلاش مي‌کنند که با شروعي دوباره گذشته خود را دور بريزند و ناخوشي‌هاي گذشته را با خوشي جايگزين کنند. ‏
در "گذشته" مارين با بازي برنيس بژو يک مادر جوان است که همگان بازي درخشان او را در فيلم "هنرمند" به خاطر دارند و همسر سابق او احمد که نقش او را علي مصفا بازي مي‌کند از تهران به پاريس آمده که اسناد طلاق‌شان را امضا کند. ‏
خانه مارين خانه‌اي بزرگ در نزديکي راه آهن است. ماري حالا قصد دارد با مردي به نام سمير که نقش او را طاهر رحيم بازي مي‌کند و در فيلم پدر کودکي هفت ساله به اسم فوآد با بازي آليس آگوئيس است ازدواج کند. ‏
از سوي ديگر مارين نيز از ازدواج قبلي‌اش دو دختر دارد که حالا اينها به همراه احمد در کنار هم زير يک سقف هستند. در اين شرايط نمي توان آنها را يک خانواده متمرکز ناميد بلکه آنها خانواده‌اي را تشکيل مي‌دهند که در آستانه فروپاشي است و احمد نيز خيلي زود مي‌فهمد که حضور او چقدر براي سايرين ناخوشايند است." ‏
ديلي تلگراف در ادامه گزارش خود آورده است:""گذشته" اولين فيلم فرهادي پس از ساخت درام "جدايي" در سال 2011 است که موفق به کسب اسکار بهترين فيلم شد، از سوي ديگر نخستين فيلم او است که خارج از ايران، سرزمين مادري‌اش ساخته، هرچند که تم کلي فيلم‌هاي فرهادي در آن جريان دارد. ‏
بژو در اين فيلم بهترين نقش آفريني ممکن را دارد و کودکان فيلم نيز نقش خود را به خوبي ايفا مي‌کنند. هرچند که فرهادي نيز همچنان بازيگرانش را به خوبي مديريت مي‌کند و تمامي صحنه‌ها با حداکثر کنترل وي فيلمبرداري شده‌اند. ‏
داستان "گذشته" براساس زمان حال رخ مي دهد و هيچ بازگشت به گذشته‌اي وجود ندارد و شما در آن مي‌توانيد سنگيني گذشته "مارين" و "سمير" و رنجي را که از حضور احمد مي‌کشند را روي شانه‌هايشان احساس کنيد. ‏
نبوغ فرهادي در اين است که گذشته را تبديل به فيلمي کرده که ما را به سفر زمان مي‌برد و در آن ميراث گذشته همچنان در زمان حال در جريان است، همانند خاکستري که روي قفسه فنجان‌ها مي‌نشينند، از روي قفسه ها تميز مي‌شود اما هيچگاه براي هميشه از بين نمي‌رود." ‏