در تمنای زندگی؛ اقبال ما کی می رسد؟

0
۱,۴۳۳ بازدید

سجاد بهزادی-دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی-قرن ۱۳ شمسی هم رو به پایان است.در این قرن که بسیاری از کشورهای غربی در مدل «سوسیال دمکراسی یا  سرمایه داری»، رفاه بیشتر را تجربه می کنند، ملت های زیادی در شرق در تمنای زنده ماندن و برخی نیز در تمنای زندگی کردن، سالهای پراضطرابی را می گذرانند.

مؤسسه لگاتوم هر سال با بررسی عواملی مانند اقتصاد، کارآفرینی، سیستم حکومتی، تحصیلات، بهداشت و سلامت، امنیت فردی و اجتماعی، آزادی‌های فردی و سرمایه‌ اجتماعی در بین تمام کشورهای دنیا، لیستی منتشر می‌کند که خوشحال‌ترین کشورهای دنیا را به ترتیب معرفی می‌کند. با نگاهی به این لیست متوجه می‌شویم که بسیاری از کشورها یا در تمنای حداقل های یک زندگی هستند ویا حتی در تمنای زنده ماندن شب را به روز می رسانند. در عین حال بر اساس داده های این موسسه بسیاری از کشورها نیزکه عموما از کشورهای اسکاندیناوی هستند در رتبه های اول تا دهم رفاه و شادمانی مضاعف قرار دارند.این شادکامی سبب افزایش عمر آن جوامع نیز شده است. مثلا اطلاعات جدید دولت ژاپن حاکی از آن است که در حال حاضر تقریباً از هر ۱۵۰۰ نفر یک نفر در این کشور ۱۰۰ سال یا بیشتر سن دارد.

دولت ها نقش تعیین کننده ای در شاخص خوشبختی و خوشحالی و رفاه ملت ها دارند.عملکرد دولت ها آدم ها را آرام ، صلح طلب و در عین حال متفکرمی کند و یا برعکس آن جامعه را تهاجمی و پر از درد ، حسرت و درتمنای یک زندگی معمولی نگه می دارد.دراین روزهای سخت؛ پرسش مهم جامعه ایرانی اینست که اقبال ما کی میرسد؟حال و روز جامعه طبق آمارهای رسمی خوب نیست. شاخص فلاکت که از مجموع دو نرخ بیکاری و تورم به دست می‌‍ آید یکی از شاخص‌هایی است که به‌طور غیرمستقیم به ارزیابی سطح رفاه می‌پردازد. طبق آخرین آماری که مرکز آمار ایران منتشر کرده، شاخص فلاکت در بهار سال ۹۹ به ۳۸ درصد رسیده است.

قدرت خرید مردم به شدت پایین آمده است؛ سرپناه ونیازهای اولیه مردم با مشکل جدی روبرو شده است. طبق آمارهای منتشر شده؛ سوییت ۴۳ متری در اکباتان تهران ۲.۵ میلیارد تومان شده است وبه طور میانگین شاهد کاهش ۳۵ درصدی فروش گوشت هستیم و طبقه بزرگی از جامعه نمی تواند گوشت تهیه کند و آنگونه که نائب رئیس مجلس گفته است: «دهک کم درآمد جامعه به خدا سپرده شده‌اند».حالا من مانده ام در حسرت وتمنای یک زندگی ساده، بی آنکه شهامت داشتن فرزندی دراندیشه هایم باشم.اگرچه توصیه امام‌جمعه یزد به امثال بنده این است که «فرزندآوری یک حکم شرعی است و جوانان باید با توکل به خداوند متعال با ساده زیستی و قناعت اقدام به فرزندآوری کنند» اما برای ساده زیستی وقناعت هم به حداقل هایی نیاز هست که فراهم نیست.

مدتی بود ستاره اقبال خود را در انتخاب های داخلی دنبال می کردیم و حالا در انتظار انتخاب های خارجی هستیم؛ اما اگر بنیان قوی نباشد تمنای زندگی بهتر بیهوده است.نظامی که بخواهد مبتنی بر رفاه باشد وبه تمنای زندگی ما پاسخ بگوید وارد کردنی نیست. این نظام سیاسی باید اصلاح پذیر باشد؛ دانایی و پلورالیسم را تقویت کند و از جهانی شدن بیزار و دل نگران نباشد. یقین بداریم این آغاز راهی است که کشورهای توسعه یافته برگزیده اند.

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=114776

دیدگاهتان را بنویسید

لطفا کامنت خود را ثبت نمایید .
لطفا نام خود را وارد کنید