خطر در کمین صنایع پایین دستی نفت

0
۶۲۰ بازدید

تحریم ها حداقل حاوی این درس برای ما بوده است که اگر اجماع روی حذف محصولی از بازار بین المللی صورت بگیرد، این بار زنگ خطر برای تمامی صنایع ما به صدا درآمده است واگر همین حالا تصمیم نگیریم که چگونه با تغییرات اساسی در جهان همراه شویم دیری نخواهد گذشت که داشته هایمان کم مشتری شود و اگر چنین شود باید منتظر روزهای سخت تری برای اقتصاد ایران بود.

همه دولت ها شعار قطع وابستگی از نفت و اقتصاد نفتی را می دهند اما در عمل چشم بستن بر ثروت هنگفتی که حاصل از مجاورت با این ماشین پولساز است همتی بلندتر از تبلیغات سیاسی می طلبد.

سعید ساویز کارشناس حوزه انرژی در گفت و گو با خبرنگار جهان اقتصاد اظهار کرد: کشور ما بیش از یک قرن است که با استفاده از عایدات موهبتی به نام نفت اداره می شود؛ در واقع نفت و گاز هدیه ای خدادادی برای ملت ما بود تا به لطف قدرت اقتصادی حاصل از فروش آن همواره جایگاه مهمی در اقتصاد جهانی داشته باشد.

وی افزود: استفاده مستقیم و یا غیر مستقیم از این منابع در ایجاد رفاه و افزودن به تولید ناخالص داخلی برای ما حیاتی است و به گفته دیگر خون درون رگ های اقتصاد ایران به حساب می آید.

وی تصریح کرد: نوع توسعه و بهره برداری ما از این منابع ارزشمند با حداقل اهتمام نسبت به توسعه پایدار و حفظ محیط زیست همراه بوده است و اکثریت بررسی ها نشان می دهد که نگرانی ها نسبت به کاهش آلودگی در کنار توسعه صنعتی در غرب بسیار جدیتر از شرق و خاورمیانه است.

ساویز با بیان اینکه اتمسفری که در آن نفس می کشیم برای تمامی ساکنین زمین مشترک است خاطر نشان کرد :عواقب صنعتی شدن، دامنگیر همه حیوانات، نباتات و نوع بشر می شود و اگر چه شدت این عواقب نسبت به حساسیت و توانایی این گونه ها متفاوت است اما به جرات می توان گفت که گرمایش زمین و تغییرات آب و هوایی کار را برای همه ساکنین، به مرز هشدار رسانده است.

وی ادامه داد :از همین رو معاهده پاریس مطرح شد و در واقع تعهداتی که در آن بر دوش کشورها نهاده شده تلاش عده ای از دانشمندان برای جلوگیری از شمارش معکوس بمب ساعتی است که انفجار آن شاید بشر را منقرض کند.

این کارشناس حوزه انرژی با اعتقاد به اینکه داستان تنها به همینجا ختم نخواهد شد خاطرنشان کرد: قوانین سخت گیرانه در خصوص استفاده از محصولات پتروشیمی و فرآورده های نفتی که پروتکل های زیست محیطی در تولید آنها مد نظر قرار نگرفته است باعث خواهد شد که حداقل در بازارهای کشورهای توسعه یافته دیگر جایگاهی برای مصرف آنها وجود نداشته باشد و اینها همگی زنگ خطری برای سیاست مداران و بخش های از اقتصاد است که هنوز جدی بودن جریان را درک نکرده و در خواب خرگوشی به سر می برند.

به گفته وی مهم نیست که چقدر منابع نفت و گاز داریم؛ تحریم ها حداقل حاوی این درس برای ما بوده است که اگر اجماع روی حذف محصولی از بازار بین المللی صورت بگیرد، این بار زنگ خطر برای تمامی صنایع ما به صدا درآمده است واگر همین حالا تصمیم نگیریم که چگونه با تغییرات اساسی در جهان همراه شویم دیری نخواهد گذشت که داشته هایمان کم مشتری شود و اگر چنین شود باید منتظر روزهای سخت تری برای اقتصاد ایران بود.

ساویز با بیان اینکه حالا که این موضوع صورت مسئله مطرح شد بد نیست راهکارهایی هم برای برون رفت از این بحران ارائه شود گفت :البته شرایط تحریمی و سخت اقتصادی این روزهای کشور، واقعیتی است که نمی توان آن را دور از نظر داشت و باید اعتراف کرد که برآمد و پیامدهای ناشی از آن آنقدر فراگیر است که هر نسخه ای که برای اقتصاد پیچیده می شود باید با در نظر گرفتن اثرات ناشی از این شرایط باشد.

به اعتقاد وی واقعیت این است که برای شرایط فعلی اقتصاد در ایران تئوری دادن کار آسانی نیست؛ از اینرو راهکارهایی که عنوان می شود با فرض شرایط نرمال و پایین بودن ریسک وخطر پذیری ارائه می شود.

ساویز بیان کرد: به جای توسعه زیرساخت های پتروشیمی با شکل و شمایل فعلی، بد نیست راه های توسعه صنایع پایین دست پتروشیمی را به اندیشه جلوگیری از خروج مواد خام تولیدی و بدست آوردن ارزش افزوده بیشتر در سرلوحه سیاست های کلان قرار دهیم.

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=107793