جلوگیری از سرمایه‌سوزی با تهیه نقشه اقتصاد روستایی کشور

0
۱,۰۵۲ بازدید

روستاها و جمعیت روستایی نقش تعیین کننده‌ای در تأمین نیازهای پایه‌ای و تأمین امنیت غذایی کشور برعهده دارند، چنانکه به‌رغم از بین رفتن بخشی از بافت روستایی و همچنین کاهش جمعیت روستاییان کشور،‌ همچنان این بخش نقش تعیین‌ کننده‌ای در تولید محصولات کشاورزی و تأمین مواد اولیه مورد نیاز صنایع غذایی و برخی دیگر صنایع دارند.‏

روستاها و جمعیت روستایی نقش تعیین کننده‌ای در تأمین نیازهای پایه‌ای و تأمین امنیت غذایی کشور برعهده دارند، چنانکه به‌رغم از بین رفتن بخشی از بافت روستایی و همچنین کاهش جمعیت روستاییان کشور،‌ همچنان این بخش نقش تعیین‌ کننده‌ای در تولید محصولات کشاورزی و تأمین مواد اولیه مورد نیاز صنایع غذایی و برخی دیگر صنایع دارند.‏
از سویی وجود بافت روستایی به دلیل دوری از چالش‌های رایج در شهر‌ها، علاوه بر بخش اقتصادی، می‌تواند در حوزه‌های دیگری چون اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی پشتوانه‌ای ارزشمند و غنی برای جامعه شهری باشد.‏
متاسفانه در چند دهه گذشته روستاها مورد بی‌توجهی قرارگرفته‌‌اند و موج مهاجرت روستاییان به شهر‌ها نه تنها به توان اقتصادی روستاها آسیب جدی زده‌است که ظرفیت‌های اجتماعی و فرهنگی و آداب و سنن بومی و منطقه‌ای را نیز به شدت تحت تأثیر قرارداده‌است.‏
با این حال به دلیل حفظ بافت و زیرساخت‌های قدیمی بخش زیادی از مناطق روستایی کشور، همچنان می‌توان امیدوار بود که با تغییر سایست‌های کلان کشور در حوزه تصمیم‌گیری و بهره‌گیری از برنامه‌‌‌های مدون در حوزه اجرایی، شاهد احیاء جغرافیای روستایی کشور باشیم.‏
برای تحقق این مهم باید شرایطی در روستاها ایجاد شود که به واسطه آن حداقل‌های معیشتی، رفاهی، درمانی، آموزشی و اشتغال افراد تأمین و آنچه از آن به عنوان جذابیت‌های زندگی شهرنشینی تعبیر و موجب مهاجرت از روستاها شده‌‌‌است، در این مناطق نیز تأمین شود.‏
آنچه مسلم است، مقدمه و پیشنیاز تحقق تمامی این موضوعات، رشد و رونق اقتصاد روستایی است که به واسطه سرمایه‌گذاری در مزیت‌های بومی و منطقه‌ای تحقق می‌یابد.‏
با بررسی آنچه پیش از این در حوزه انجام شده، مشخص می‌شود بخش قابل توجهی از سرمایه‌گذاری‌های انجام شده بی‌توجه به مزیت‌های مطلق یا نسبی مناطق انجام گرفته و از این رو بسیاری از آنها یا بازدهی نداشته پیش‌بینی شده را نداشته و یا به طور کلی از مسیر بهره‌برداری خارج شده‌است.‏
این روند نتیجه مدیریت متعصبانه یا قوم‌گرایی مسؤلانی بوده که بدون در نظر گرفتن امکانات منطقه و زیرساخت‌هایی که برای یک فعالیت اقتصادی لازم است، اقدام به ایجاد واحدهای صنعتی و اقتصادی کرده‌اند و نه تنها باعث آسیب دیدن منطقه شده‌اند که سرمایه قابل توجهی را نابود کرده‌اند.‏
در بسیاری از این سرمایه‌گذاری‌ها نه تنها مبانی ابتدایی مانند چگونگی تأمین مواد اولیه، میزان نیاز به آب، وجود زیرساخت‌های حمل و نقل، وجود صنایع بالا و پایین دستی مرتبط و… مورد بی‌توجهی قرارگرفته که به مباحث بعدی چون بازار هدف، نیاز بازار، دسترسی به بازار‌های داخلی و خارجی و…نیز بی‌توجهی شده‌است.‏
برای متوقف شدن این روند نادرست، باید نقشه‌ای از توانمندی، ظرفیت و پتانسیل اقتصادی، تجاری و صنعتی مناطق روستایی کشور تهیه و پس از بررسی امکانات هر منطقه،‌ اولویت‌های سرمایه‌گذاری آنها را مشخص و اجرایی کرد.‏
در واقع باید اذعان داشت که راهکار جلوگیری از سرمایه‌سوزی و هدر دادن سرمایه‌های کشور، باید نقشه اقتصاد روستایی کشور تهیه و براساس اولویت‌ها‌، الزامات ونیازهای کشور، اقدام به سرمایه‌گذاری کرد.‏
محمد رضا رضوانی ‏ – رییس کارگروه اقتصاد اندیشکده سیاستگذاری های عمومی

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=103333