بررسی دورنمای صنایع بورسی پس از مذاکرات هسته ای

0
۲۵۱ بازدید

بازار سرمایه این روزها متأثر از ریسک های غیر سیستماتیک در سطح کلان اقتصادی، امید بسیاری دارد تا پس از به نتیجه رسیدن مذاکرات هسته ای و به تبع آن بر چیده شدن تحریم ها، مجدد شاهد رونق حجم و ارزش معاملات باشد.یک کارشناس ارشد بازار سرمایه در این باره در گفت و گو با موج با بیان اینکه چشم انداز مذاکرات هسته ای و کیفیت توافقات انتظاری در آذرماه و یا حتی تمدید دوباره روند مذاکرات به شدت بر تصمیم گیری سرمایه گذاران در بازار سرمایه تأثیر گذار است، عنوان کرد: بزرگترین صنعتی که در بازار سرمایه می تواند از سوی سهامداران به محض برچیده شدن تحریم ها مورد توجه قرار بگیرد صنعت بانکداری و مؤسسات مالی وابسته به آن است.تیرداد احمدی با اشاره به ارزش بازار بانک ها در بازار سرمایه افزود: هر چند اندازه و ارزش بازار سرمایه در شکل کلی با مقایسه بازار سرمایه کشور های در حال توسعه در حد و اندازه قابل قبول قرار دارد، اما؛ ارزش بازار بانک های این بازار در قیاس با صنعت بانکداری دنیا بسیار کوچک است.‏

وی افزود: آنچه در بازار سرمایه به اشتباه تلقی می شود شمارش دارایی ها در یکدیگر است به طور مثال نیمی از هلدینگ نفت و گاز پارسیان از سهام شرکت پتروشیمی پردیس تشکیل یافته در عین حال نیمی از پرتفوی سرمایه گذاری غدیر نیز از هلدینگ نفت و گاز پارسیان تشکیل شده که در واقع ۳ شرکت در دل یکدیگر جای داده شده در حالی که اسم های مختلفی بر آن نهاده شده است.این کارشناس خبره مالی با انتقاد از نبود تنوع صنایع مختلف در بازار سرمایه عنوان کرد: در حالی که صنعت کشاورزی ۱۰ درصد از اقتصاد ایران را به خود اختصاص داده، اما؛ جای نمایندگان آن در بازار سرمایه خالی است. این که تنها یک شرکت به نمایندگی از هر صنعت در بازار سرمایه حضور داشته باشد، اما؛ از آن طرف ادعا شود که صنایع متعدد در بازار سرمایه حضور دارند ادعای درستی نیست. در یک بازار توسعه یافته هیچ شرکت و بنگاه اقتصادی پیدا نمی شود که از یک سطحی از ارزش، بزرگتر نباشد، اما؛ در عین حال در بازار سرمایه آن کشور حضور نداشته باشد.‏

احمدی در ادامه با اشاره به اینکه دستیابی بورس به شاخص ۱۰۰ هزار واحدی رؤیا و خیال نیست، افزود: تنها ابزار دولت در سیاست های مالی نرخ مالیات و مالیات بر ارزش افزوده است که در طول سالیان اخیر همچنان ثابت مانده است. چنانچه دولت تصمیم به اجرای سیاست های انبساطی در بودجه سال آینده با هدف رونق بازارها داشته باشد می بایست به سمت کاهش نرخ مالیات تمایل داشته باشد که البته بعید به نظر می رسد. از طرفی با توجه به وضعیت بازار جهانی نفت خام امکان کاهش مالیات ها از سوی دولت چندان منطقی به نظر نمی رسد.وی رابطه تنگاتنگ سه صنعت پالایشی، پتروشیمی و فلزات اساسی به عنوان صنایع پیشرو بازار سرمایه با نرخ جهانی نفت خام را یادآور شد و گفت: گرچه ورودی و خروجی فرایند تولیدی صنایع مختلف با یکدیگر تفاوت بنیادی دارد، اما؛ سؤال اینجاست که وقتی قانوگذار با احتساب نرخ نفت ۱۱۰ دلاری، خوراک پتروشیمی ها را ۱۳ سنت تعیین کرده چطور می شود وقتی قیمت نفت خام با افت ۲۵ درصدی قیمت ها مواجه می شود همچنان نرخ خوراک تغییری نمی یابد؟ این در حالی است که در اقتصاد نمی توان یک متغییر را دستکاری کرد بدون آنکه سایر متغییر ها ثابت در نظر گرفته شوند.‏

نقش بی تأثیر سازمان حمایت از مصرف کنندگان و تولید کنندگان در کشور دیگر موضوعی بود که احمدی به اشاره کرد و افزود: طی ماه های قبل صنعت سیمان در بورس پس از کش و قوس های فراوان شاهد افزایش ۲۰ درصدی قیمت ها از سوی سازمان حمایت بود. در آن زمان سیمان پاکتی به قیمت ۷۵۰۰ تومان به فروش می رسید که با افزایش قیمت ها باید به قیمت ۸۴۰۰ تومان برای هر پاکت سیمان قیمت گذاری می شد، اما؛ در حال حاضر قیمت هر پاکت سیمان در تناژ، به طور نقدی ۵ هزار تومان در درب کارخانه فروخته می شود. بنابراین می توان گفت با توجه به تغییر مصرف بازار و کشش تقاضا تعیین مرجعی به نام سازمان حمایت در قیمت گذاری ها بی معنی است.احمدی در پایان این گفت و گو برنامه ریزی دولت برای بازار سرمایه را ضروری دانست و گفت: مشابه نظام بانکی که معنقدم به طور وحشتناکی سیستم بانکی کشور، دولتی می شود بازار سرمایه نیز می بایست با برنامه ریزی هدایت شود. اینکه بگوییم برای شرکت های کوچک بازار سرمایه از طریق بانک ها و توثیق دارایی ها تأمین مالی می کنیم، ولی؛ شرکت های بزرگ با دیده اغماض نگریسته شوند، چیزی نیست جز تحکم کردن در اقتصاد. عملکرد کلی دولت در حوزه اقتصادی تاکنون مناسب بوده، اما؛ اینکه تا چه حد به خاطر مذاکرات هسته ای و از بین رفتن تهدیدها و یا چه میزان از بابت کیفیت مدیریت و حذف امور جانبی بوده را باید بررسی و محاسبه کرد. ‏

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=6222