برای ۸۴ سالگی “کلود شابرول “

0
۴۶۶ بازدید

امروز (دوشنبه) هشتادوچهارمین سالروز تولد “کلود شابرول”، از بنیانگذاران جنبش موج نو سینمای فرانسه است.
به گزارش ایسنا، “کلود شابرول” متولد ۲۴ ژوئن ۱۹۳۰ در دهه‌ی ۵۰ میلادی در اوج بود و به عنوان پرکارترین فیلم‌ساز موج نو و سینمای مولف شناخته می‌شد. وی پسر داروسازی بود که به گفته‌ی او شابرول (در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۷) کاملا به آن نوع محیط اجتماعی بوروژازی متعلق بود که مضمون فیلم‌های او هم شد.
شابرول در جوانی ادبیات و حقوق خواند و بعد شروع به نوشتن نقد فیلم برای مجله معتبر “کایه دو سینما” کرد. او هنوز ۳۰ ساله نشده بود که فیلم “سرژ زیبا” را ساخت‌ که داستان بازگشت یک مرد به دهکده زادگاهش پس از مدت‌ها غیبت از آن است،‌ و تحسین منتقدان را برانگیخت.
وی که از اساتید سینمای جهان و متخصص ساخت فیلم‌های جنایی بود، در سال ۱۹۷۳ برای فیلم “عروسی در خون” جایزه فیپرشی را از جشنواره برلین گرفت و در سال ۱۹۵۹ برای فیلم “پسر عموها” جایزه خرس طلای برلین را گرفت.
شابرول که کارگردانی پرکار بود،‌ در طول بیش از نیم قرن دوران کاری،‌ بیش از ۷۰ فیلم سینمایی و تلویزیونی ساخت. اولین فیلم سینمایی او “سرژ زیبا” موجب شهرت قابل‌ توجه او در میان منتقدان شد و عموما به عنوان بیانیه جنبش سینمایی موج نو یا “نوول واگ” شناخته شد،‌ که کارگردانانی مانند فرانسوا تروفو و ژان لوک گدار هم جزو آن بودند.
فیلم‌های او بر بوروژوازی (طبقه متوسط) فرانسه متمرکز بود، فیلم‌هایی که با کنار زدن ظاهر محترم این طبقه، ریاکاری، خشونت و بیزاری را که زیر این ظاهر جریان دارد، افشا می‌کرد. فیلم‌های او اغلب پرتعلیق بودند و با آثار آلفرد هیچکاک مورد مقایسه قرار می‌گرفتند. نخست وزیر فرانسه، فرانسوا فیلون، شابرول را “کارگردان،‌ تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس و یکی از چهره‌های اصلی موج نو خواند که سبک و تکنیک سینما را با توجه به تجربه واقعی،‌ زندگی حقیقی که ناگسسته و پنهانی است، متحول کردند.”
“تیری فرمائو”، رییس جشنواره فیلم کن درباره این کارگردان سرشناس گفته است: “شابرول سبکی بسیار کلاسیک‌تر از فیلم‌سازان تجربی‌تر موج نو داشت. اما در این کلاسیسیسم چنان جسارت و آزادی و چنان دانشی وجود داشت، که به نظر من- و به قضاوت تاریخ- فیلم‌های حادثه‌ای او در سینمای فرانسه کاملا منحصر به فرد باقی خواهند ماند.”
شابرول با سرعت بسیاری کار می‌کرد و هر سال تقریبا یک فیلم را می‌ساخت. او فیلم‌نامه‌های غیراقتباسی بسیاری را نوشت‌ و همچنین از بسیاری از آثار کلاسیک ادبیات فرانسه اقتباس کرد،‌ ازجمله “مادام بوواری” (۱۹۹۱) و داستان‌های گی دو پاسان،‌ برای سینما و تلویزیون. از فیلم‌های سرشناس شابرول می‌توان به “دختران بد” در سال ۱۹۶۸، “قصاب” در ۱۹۷۰و نیز فیلم معمایی “ممنون بابت شکلات” در سال ۲۰۰۰ با بازی “ایزابل هوپر” اشاره کرد. هوپر از هنرپیشه‌های زن مورد علاقه شابرول بود و با فیلم “داستان زنان” شابرول در سال ۱۹۸۸ بود که در ابتدای مسیر کاریش به شهرت رسید.
آخرین فیلم سینمایی شابرول “Bellamy” با بازی ستاره دیگری از سینمای فرانسه “ژرار دپاردیو” بود. وی با فیلم‌های “عروسی در خون” (۱۹۷۳)، “گل شیطان” (۲۰۰۳) و “کمدی قدرت” (۲۰۰۶) به بخش‌ رقابتی جشنواره‌ی برلین را یافته بود.
“شابرول” در پنجاهمین سال دریافت جایزه‌ی خرس طلا، فوریه ۲۰۰۹ طی مراسمی که همراه با نمایش آخرین ساخته‌اش “بلامی” بود، جایزه‌ی “دوربین برلیناله” را دریافت کرد.

امروز (دوشنبه) هشتادوچهارمین سالروز تولد “کلود شابرول”، از بنیانگذاران جنبش موج نو سینمای فرانسه است.
به گزارش ایسنا، “کلود شابرول” متولد ۲۴ ژوئن ۱۹۳۰ در دهه‌ی ۵۰ میلادی در اوج بود و به عنوان پرکارترین فیلم‌ساز موج نو و سینمای مولف شناخته می‌شد. وی پسر داروسازی بود که به گفته‌ی او شابرول (در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۷) کاملا به آن نوع محیط اجتماعی بوروژازی متعلق بود که مضمون فیلم‌های او هم شد.
شابرول در جوانی ادبیات و حقوق خواند و بعد شروع به نوشتن نقد فیلم برای مجله معتبر “کایه دو سینما” کرد. او هنوز ۳۰ ساله نشده بود که فیلم “سرژ زیبا” را ساخت‌ که داستان بازگشت یک مرد به دهکده زادگاهش پس از مدت‌ها غیبت از آن است،‌ و تحسین منتقدان را برانگیخت.
وی که از اساتید سینمای جهان و متخصص ساخت فیلم‌های جنایی بود، در سال ۱۹۷۳ برای فیلم “عروسی در خون” جایزه فیپرشی را از جشنواره برلین گرفت و در سال ۱۹۵۹ برای فیلم “پسر عموها” جایزه خرس طلای برلین را گرفت.
شابرول که کارگردانی پرکار بود،‌ در طول بیش از نیم قرن دوران کاری،‌ بیش از ۷۰ فیلم سینمایی و تلویزیونی ساخت. اولین فیلم سینمایی او “سرژ زیبا” موجب شهرت قابل‌ توجه او در میان منتقدان شد و عموما به عنوان بیانیه جنبش سینمایی موج نو یا “نوول واگ” شناخته شد،‌ که کارگردانانی مانند فرانسوا تروفو و ژان لوک گدار هم جزو آن بودند.
فیلم‌های او بر بوروژوازی (طبقه متوسط) فرانسه متمرکز بود، فیلم‌هایی که با کنار زدن ظاهر محترم این طبقه، ریاکاری، خشونت و بیزاری را که زیر این ظاهر جریان دارد، افشا می‌کرد. فیلم‌های او اغلب پرتعلیق بودند و با آثار آلفرد هیچکاک مورد مقایسه قرار می‌گرفتند. نخست وزیر فرانسه، فرانسوا فیلون، شابرول را “کارگردان،‌ تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس و یکی از چهره‌های اصلی موج نو خواند که سبک و تکنیک سینما را با توجه به تجربه واقعی،‌ زندگی حقیقی که ناگسسته و پنهانی است، متحول کردند.”
“تیری فرمائو”، رییس جشنواره فیلم کن درباره این کارگردان سرشناس گفته است: “شابرول سبکی بسیار کلاسیک‌تر از فیلم‌سازان تجربی‌تر موج نو داشت. اما در این کلاسیسیسم چنان جسارت و آزادی و چنان دانشی وجود داشت، که به نظر من- و به قضاوت تاریخ- فیلم‌های حادثه‌ای او در سینمای فرانسه کاملا منحصر به فرد باقی خواهند ماند.”
شابرول با سرعت بسیاری کار می‌کرد و هر سال تقریبا یک فیلم را می‌ساخت. او فیلم‌نامه‌های غیراقتباسی بسیاری را نوشت‌ و همچنین از بسیاری از آثار کلاسیک ادبیات فرانسه اقتباس کرد،‌ ازجمله “مادام بوواری” (۱۹۹۱) و داستان‌های گی دو پاسان،‌ برای سینما و تلویزیون. از فیلم‌های سرشناس شابرول می‌توان به “دختران بد” در سال ۱۹۶۸، “قصاب” در ۱۹۷۰و نیز فیلم معمایی “ممنون بابت شکلات” در سال ۲۰۰۰ با بازی “ایزابل هوپر” اشاره کرد. هوپر از هنرپیشه‌های زن مورد علاقه شابرول بود و با فیلم “داستان زنان” شابرول در سال ۱۹۸۸ بود که در ابتدای مسیر کاریش به شهرت رسید.
آخرین فیلم سینمایی شابرول “Bellamy” با بازی ستاره دیگری از سینمای فرانسه “ژرار دپاردیو” بود. وی با فیلم‌های “عروسی در خون” (۱۹۷۳)، “گل شیطان” (۲۰۰۳) و “کمدی قدرت” (۲۰۰۶) به بخش‌ رقابتی جشنواره‌ی برلین را یافته بود.
“شابرول” در پنجاهمین سال دریافت جایزه‌ی خرس طلا، فوریه ۲۰۰۹ طی مراسمی که همراه با نمایش آخرین ساخته‌اش “بلامی” بود، جایزه‌ی “دوربین برلیناله” را دریافت کرد.

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=2700