بحران در صنعت چای ایران در ۶۴ سال قبل!

0
۶۹۶ بازدید

 سید محسن سنجری (کارشناس چای)

تاکنون در مطالب منتشر شده در باب صنعت چای عمدتا به یک سری مطالب سطحی و تکراری اشاره شده و به این نکته توجه نشده است بسیاری از مسایل و گرفتاری های این صنعت از بدو پیدایش آن وجود داشته و راهکارهایی نیز برای مقابله اندیشیده شده است. شناخت این معضلات و بررسی راهکارهای اتخاذ شده و دلایل توفیق یا عدم توفیق هر یک می تواند ما را از تکرار بی پایان تاریخ و یافتن راه حل¬های جدید به مقتضای امروز یاری رساند. این مقاله در واقع باز نشر مطلبی است که ۶۴ سال قبل در روزنامه اطلاعات چاپ شد و در آن از همه چیز سخن رفته است. از عدم پرداخت مطالبات چایکاران، فروش نرفتن چای داخلی گرفته تا لزوم ممنوعیت ورود چای خارجی، حمایت از چایکاران، رویای تولید به اندازه مصرف کشور و….. البته تحلیل وقایع رخداده در مقاطع مختلف حیات صنعت چای ایران موضوعی است که امیدوارم در آینده موفق به انجام آن شوم.

مشکل چای و کسادی در مناطق چایخیز

موضوع چای در این اواخر از چند لحاظ مورد توجه قرار گفته و اصولا در باره این موضوع نظریات مختلف و متضادی ابراز می شود و اقداماتی که تاکنون صورت گفته یا پیش بینی شده است هیچ یک نتوانسته است این نظریات متضاد را جمع نموده راهی را که مورد اتفاق علاقه مندان باشد مشخص سازد.

مصرف چای کشور در سال تقریبا از ۸ تا ۱۰ هزار تن می¬باشد که قریب ۳ هزار تن از آن را محصول داخلی تامین می کند و بقیه را باید از خارج وارد نمود.

در حال حاضر موجودی چای کشور از چای متعلق به بازرگانان و چای متعلق به دولت و سازمان برنامه و آن چه در گمرکات موجود است برای مصرف  دو سال و نیم کشور کافی است و از طرف دیگر مسلم شده است اگر به کیفیت و نوع چای محصول داخلی توجه صحیحی بشود روز به روز بهتر و مرغوب تر می شود. طوری که اساسا ممکن است تا چند سال دیگر کاملا جانشین چای خارجی شود و دیگر احتیاجی به چای خارجی نباشد که با پرداخت ارز هنگفتی باید وارد کشور نمود.

به این لحاظ دولت اخیرا تصویب نامه ای صادر کرد که به منظور ترویج محصول داخلی شرکت هایی تشکیل شود که هر اندازه چای داخلی مصرف کردند اجازه فروش چای خارجی داشته باشند. این تصویب نامه تاکنون عملی نشده و اساسا وضع چای تا درجه ای مبهم و نامشخص گردیده است.

از یک طرف شرکت چای سازمان برنامه مقادیر هنگفتی چای آماده فروش دارد که اگر به فروش نرسد ممکن است خراب و فاسد گردد از طرف دیگر این شرکت چند میلیون تومان بابت قیمت برگ سبز چای که در سال گذشته از کشاورزان شمال خریده بدهکار است و کشاورزان هم در مضیقه هستند و بایستی طلب خود را از سازمان برنامه دریافت کرده خرج محصول امسال کنند.

وصول نشدن طلب چایکاران باعث کسادی شدیدی در مناطق چایخیز شمال کشور شده و زارعین را گرفتار مشکل نموده است.

سازمان برنامه مقادیر زیادی چای موجود دارد که طالب ندارد و به فروش نمی رسد و پولی هم در دست ندارد که بدهی سال گذشته اش را بپردازد.

چند هفته دیگر برداشت محصول امسال  نیز شروع می شود و معلوم نیست سازمان برنامه محصول جدید را چگونه و از چه محلی باید خریداری کند.

چایکاران حق دارند که می گویند تاکنون در عمل کار موثری برای ترویج و حمایت از محصول چای داخلی به عمل نیامده و کارهایی که در سال های گذشته صورت گرفته بیش تر جنبه ظاهری داشته است. اگر واقعا اقدامی در این زمینه شده بود امروز هم محصول داخلی زیادتر از میزان فعلی بود هم مرغوبیت آن با محصول خارجی برابری می کرد.

وزارت اقتصاد ملی عقیده دارد دولت باید ورود چای خارجی را قطعا ممنوع کند تا چای محصول کشور تدریجا بازار را اشغال کند.

اکنون سازمان برنامه بیش از ۵۰۰۰ تن چای موجود دارد که قسمت بزرگی از آن حتی از لحاظ نگهداری و انبار هم وضع نامساعدی دارد. چون محل و صندوق چوبی کافی برای حفظ این مقدار چای موجود نیست. اگر اقدامی برای فروش رفتن آن نشود ممکن است از این لحاظ خسارت بزرگی متوجه سازمان برنامه گردد.

(برگرفته از مقاله منتشر شده در روزنامه اطلاعات دوشنبه اول اردیبهشت ۱۳۳۱)

Sanjariدولت اخیرا تصویب نامه ای صادر کرد که به منظور ترویج محصول داخلی شرکت هایی تشکیل شود که هر اندازه چای داخلی مصرف کردند اجازه فروش چای خارجی داشته باشند. این تصویب نامه تاکنون عملی نشده و اساسا وضع چای تا درجه ای مبهم و نامشخص گردیده است.

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=35954