ایجاد ۱۲۰ هزار فرصت شغلی در صنعت فولاد

0
۱,۳۴۰ بازدید

برنامه‌ریزی برای تولید ۵۵ میلیون تن فولاد و صادرات ۱۷ میلیون تنی در کنار مصرف داخلی ۳۸ میلیون تنی فولاد از اهداف پیش‌بینی شده در افق ۱۴۰۴ است.‏

بر اساس پیش‌بینی‌های صورت گرفته در سند چشم‌انداز ۲۰ ساله، مصرف سرانه فولاد با در نظر گرفتن جمعیت ۹۵ میلیون نفری، ۴۰۰ کیلوگرم تخمین زده می‌شود.‏
هم اکنون ظرفیت نصب شده برای تولید کنسانتره ۲۸ میلیون تن است و این در حالیست که طرح‌های در حال اجرای این حوزه معادل ۱/۷ میلیون تن و میزان تولید این محصول در سال گذشته معادل ۶/۲۱ میلیون تن بوده است.در حالی که تولید ۳۶ میلیون تنی فولاد به عنوان یکی از اهداف برنامه پنجم توسعه (۱۳۹۵) پیش‌بینی شده اما همچنان شاهد ۲۱ میلیون تن کسری در این حوزه هستیم. در حوزه گندله نیز با وجود سرمایه‌گذاری‌های انجام شده شاهد ۲/۱۲ میلیون تن کسری در آهن اسفنجی هم ۱۶/۲ میلیون تن کسری هستیم.‏

به گزارش پایگاه خبری معدن نیوز، این پیش‌بینی‌ها در حالی در صنعت فولاد انجام شده که واقعیت‌ها در حوزه سنگ‌آهن به گونه دیگری رقم خورده تا جایی که درآمد‌زایی از این حوزه را با شبهاتی همراه کرده است. به نظر می‌رسد با روند فعلی قیمت سنگ‌آهن که از اکتبر سال ۲۰۱۱ میلادی در بازارهای جهانی، نزولی بوده دیگر خام فروشی این محصول چندان توجیهی نداشته باشد این در حالیست که این روند کاهشی تا نیمه‌های سال ۲۰۱۲ نیز ادامه داشته است. در همین حال بررسی‌های انجام گرفته در داخل کشور نیز نشان از روند افزایشی قیمت کنسانتره سنگ‌آهن در دوره زمانی ۸۰ تا ۹۱ دارد به گونه‌ای در سال گذشته شاهد قیمت هزار و ۴۸۰ ریال در هر کیلوگرم بودیم. اما با این حال این روند چندان توجیه خوبی برای ادامه خام فروشی این محصول نیست این در حالیست که مقایسه هزینه‌های سرمایه‌گذاری مراحل مختلف تولید فولاد نشان می‌دهد که هر یک تن تولید کنسانتره سنگ‌آهن نیاز به ۳۳۰ هزار ریال سرمایه گذاری ریالی و ۳۶ یورو سرمایه‌گذاری ارزی دارد که در مجموع به یک میلیون و ۵۰۰ هزار ریال می‌رسد. این رقم برای هر یک تن گندله نیز یک میلیون و ۲۸۰ هزار ریال است که مبلغ ریالی آن ۳۷۶ هزار ریال و مبلغ ارزی آن ۲۸ یورو است. بر اساس این گزارش، هزینه سرمایه‌گذاری برای احیای مستقیم نیز دو میلیون و ۹۵۰ هزار ریال پیش‌بینی شده که مبلغ ریالی آن معادل ۳۵۰ هزار ریال و مبلغ ارزی آن ۸۱ یورو است اما این ارقام در بخش فولادسازی به مراتب بیشتر است به گونه‌ای که برای سرمایه‌گذاری در هر یک تن تولید در این حوزه نیازمند ۱۹۵ یورو و ۶۵۰ هزار ریال هستیم که در مجموع به شش میلیون و ۹۵۰ هزار ریال می‌رسد. اما این میزان سرمایه‌گذاری در کنار اشتغالزایی ایجاد شده توسط شرکت‌های فولادی، نشان از اهمیت این حوزه دارد. در حال حاضر بیش از ۱۲۰ هزار فرصت شغلی توسط فولادسازان ایجاد شده در حالی که میزان این اشتغالزایی در معادن ۹ هزار نفر است.‏
در همین حال بررسی مقایسه حاشیه سود شرکت‌های معدنی با فولادسازان نشان از آن دارد همواره حاشیه سود این شرکت‌ها بیش از دو برابر فولادسازان بوده است اما در همین شرایط به دلیل سود اندک در فولادسازی‌ها، بازده دارایی‌ها کمتر از نصف شرکت‌های معدنی است‌. بر اساس این گزارش، به دلیل بالابودن هزینه نهاده‌های تولید در فولادسازی‌ها، نسبت بهای تمام شده به فروش بیش از دو برابر شرکت‌های معدنی است.‏
بررسی این روند و مقایسه سرمایه‌گذاری‌ها نشان می‌دهد وضع عوارض ۱۰ درصدی در حوزه سنگ‌آهن می‌تواند راهکاری برای بهبود اشتغال و مواردی از این دست در صنایع فولادی باشد. ‏

 

برنامه‌ریزی برای تولید ۵۵ میلیون تن فولاد و صادرات ۱۷ میلیون تنی در کنار مصرف داخلی ۳۸ میلیون تنی فولاد از اهداف پیش‌بینی شده در افق ۱۴۰۴ است.‏

بر اساس پیش‌بینی‌های صورت گرفته در سند چشم‌انداز ۲۰ ساله، مصرف سرانه فولاد با در نظر گرفتن جمعیت ۹۵ میلیون نفری، ۴۰۰ کیلوگرم تخمین زده می‌شود.‏
هم اکنون ظرفیت نصب شده برای تولید کنسانتره ۲۸ میلیون تن است و این در حالیست که طرح‌های در حال اجرای این حوزه معادل ۱/۷ میلیون تن و میزان تولید این محصول در سال گذشته معادل ۶/۲۱ میلیون تن بوده است.در حالی که تولید ۳۶ میلیون تنی فولاد به عنوان یکی از اهداف برنامه پنجم توسعه (۱۳۹۵) پیش‌بینی شده اما همچنان شاهد ۲۱ میلیون تن کسری در این حوزه هستیم. در حوزه گندله نیز با وجود سرمایه‌گذاری‌های انجام شده شاهد ۲/۱۲ میلیون تن کسری در آهن اسفنجی هم ۱۶/۲ میلیون تن کسری هستیم.‏

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=761