از ۸۹ تا ۹۳ برسر این ۹ میلیون چه آمد‏/ متمکنانی که یارانه بگیرشدند

0
۵۱۵ بازدید

علی شفائی: روز گذشته بالاخره تعداد ثبت نامی ها و انصراف دهندگان از دریافت یارانه مشخص شد، آماری که به دستاویزی برای برخی رسانه های حامی دولت قبل که همچنان در برابر قبول و شاید فهمیدن صدا و خواست مردم مقاومت می کنند، تبدیل شد.‏
سخنگوی دولت تدبیر و امید روز گذشته اعلام کرد که ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار نفر، رقمی معادل ۳ درصد جمعیت کشور از دریافت یارانه انصراف داده اند، عددی که پیش از این نیز بسیاری از کارشناسان به آن اشاره کرده بودند و نظرسنجی ها نیز با درصد اندکی خطا پیش بینی کرده بودند.‏
اما برخی رسانه ها که تا چندی پیش مدعی بودند که اقلیت باید رأی اکثریت را بپذیرند، همچنان به دنبال نقض ادعای خود هستند و با مقایسه تعداد انصراف دهندگان از دریافت یارانه در سال ۹۳ با تعدادی که در سال ۸۹ از گرفتن چند نوبت اول یارانه محروم شدند، تلاش می کنند مقبولیت و محبوبیت دولت تدبیر و امید را زیر سوال ببرند.‏
ایشان در مقایسه ای آماری مدعی شده اند که از جمعیت ۷۵ میلیون نفری سال ۸۹ در ‌زمان اجرای فاز اول هدفمندی ۱۱ میلیون نفر معادل ۱۵ درصد جمعیت کشور از دریافت یارانه خودداری کرده بودند که این رقم در فاز دوم هدفمندی علی‌رغم درخواست دولت به ۲.۴ میلیون نفر معادل ۳ درصد کاهش یافت.‏‏
اما این ادعا با واقعیت فاصله بعیدی دارد، چراکه اگر به سال ۸۹ بازگردیم، حتما به خاطر خواهیم آورد که ضعف و ناتوانی سیستم اجرایی فاز اول موجب شد تا جمعیت قابل توجهی از شهروندان ایرانی در چند ماه ابتدایی اجرای این قانون از دریافت یارانه ها محروم شوند.‏
اتفاقی که موجب شد تا در روزهای ابتدایی اجرای قانون جمعیت زیادی از افرادی که یارانه به حسابشان واریز نشده بود، در پایتخت به سازمان هدفمندی یارانه ها و در استان ها به دفاتر شهرستان هجوم برده و خواستار دریافت یارانه شوند، چنانکه طی مدتی کوتاهی همه جامانده ها ثبت نام کرده و از ماه های ابتدایی سال ۹۰ تا فروردین ۹۳ قریب به اتفاق شهروندان ایرانی مشمول دریافت یارانه شدند.‏
اما فرض را بر این بگیریم که ادعای این رسانه ها درست باشد و بیش از ۱۱ میلیون نفر از جمعیت کشور در سال ۸۹ از در یافت یارانه انصراف داده اند، حال این سوال مطرح است که چرا بعد از گذشت حدود ۳ سال ۹ میلیون نفر از این جمعیت نیازمند دریافت یارانه شده و برای دریافت کمک نقدی از سوی دولت ثبت نام کرده اند.‏
قطعا پاسخ این سوال را باید در شرایط اقتصادی و مالی این خانواده ها جستجو کرد و به این باور رسید که این شهروندان به دلیل نزول رتبه اقتصادی نیازمند دریافت یارانه شده اند و این اتفاق دلیلی ندارد جزء مدیریت اقتصادی ضعیف، پراشتباه با تخلفات متعدد و بی شمار دولت قبل که موجب شده تا تعداد قابل توجهی از خانواده های ایرانی متاثر از اقتصادی بحران زده و بحران اقتصادی این سال ها تمکن خود رااز دست داده و نیازمند یارانه شوند.‏
از این رو به این رسانه ها توصیه می شود به جای اینکه با هدف محبوب نشان دادن دولت مطبوعشان این آمار و ارقام را در بوق و کرنا کنند، تلاش مضاعفی را به کار بندند تا شاید بتوانند از انتشار آمار ناامید کننده ای که حاصل تلاش آن دولت بوده ممانعت کنند.‏‏
در نهایت به گروهی که تلاش می کنند با هر دستاویزی عدم محبوبیت دولت تدبیر و امید را مطرح کنند، توصیه می شود، به دور از انظار و افکار عمومی به آنچه می کنند بیشتر توجه کنند شاید خودشان هم به این نتیجه برسند که سرشان را از برف درآورده و آنچه را که همه می بینند و ایشان نمی خواهند با آن روبرو شوند، را بپذیرند.‏‏

علی شفائی: روز گذشته بالاخره تعداد ثبت نامی ها و انصراف دهندگان از دریافت یارانه مشخص شد، آماری که به دستاویزی برای برخی رسانه های حامی دولت قبل که همچنان در برابر قبول و شاید فهمیدن صدا و خواست مردم مقاومت می کنند، تبدیل شد.‏
سخنگوی دولت تدبیر و امید روز گذشته اعلام کرد که ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار نفر، رقمی معادل ۳ درصد جمعیت کشور از دریافت یارانه انصراف داده اند، عددی که پیش از این نیز بسیاری از کارشناسان به آن اشاره کرده بودند و نظرسنجی ها نیز با درصد اندکی خطا پیش بینی کرده بودند.‏
اما برخی رسانه ها که تا چندی پیش مدعی بودند که اقلیت باید رأی اکثریت را بپذیرند، همچنان به دنبال نقض ادعای خود هستند و با مقایسه تعداد انصراف دهندگان از دریافت یارانه در سال ۹۳ با تعدادی که در سال ۸۹ از گرفتن چند نوبت اول یارانه محروم شدند، تلاش می کنند مقبولیت و محبوبیت دولت تدبیر و امید را زیر سوال ببرند.‏
ایشان در مقایسه ای آماری مدعی شده اند که از جمعیت ۷۵ میلیون نفری سال ۸۹ در ‌زمان اجرای فاز اول هدفمندی ۱۱ میلیون نفر معادل ۱۵ درصد جمعیت کشور از دریافت یارانه خودداری کرده بودند که این رقم در فاز دوم هدفمندی علی‌رغم درخواست دولت به ۲.۴ میلیون نفر معادل ۳ درصد کاهش یافت.‏‏
اما این ادعا با واقعیت فاصله بعیدی دارد، چراکه اگر به سال ۸۹ بازگردیم، حتما به خاطر خواهیم آورد که ضعف و ناتوانی سیستم اجرایی فاز اول موجب شد تا جمعیت قابل توجهی از شهروندان ایرانی در چند ماه ابتدایی اجرای این قانون از دریافت یارانه ها محروم شوند.‏
اتفاقی که موجب شد تا در روزهای ابتدایی اجرای قانون جمعیت زیادی از افرادی که یارانه به حسابشان واریز نشده بود، در پایتخت به سازمان هدفمندی یارانه ها و در استان ها به دفاتر شهرستان هجوم برده و خواستار دریافت یارانه شوند، چنانکه طی مدتی کوتاهی همه جامانده ها ثبت نام کرده و از ماه های ابتدایی سال ۹۰ تا فروردین ۹۳ قریب به اتفاق شهروندان ایرانی مشمول دریافت یارانه شدند.‏
اما فرض را بر این بگیریم که ادعای این رسانه ها درست باشد و بیش از ۱۱ میلیون نفر از جمعیت کشور در سال ۸۹ از در یافت یارانه انصراف داده اند، حال این سوال مطرح است که چرا بعد از گذشت حدود ۳ سال ۹ میلیون نفر از این جمعیت نیازمند دریافت یارانه شده و برای دریافت کمک نقدی از سوی دولت ثبت نام کرده اند.‏
قطعا پاسخ این سوال را باید در شرایط اقتصادی و مالی این خانواده ها جستجو کرد و به این باور رسید که این شهروندان به دلیل نزول رتبه اقتصادی نیازمند دریافت یارانه شده اند و این اتفاق دلیلی ندارد جزء مدیریت اقتصادی ضعیف، پراشتباه با تخلفات متعدد و بی شمار دولت قبل که موجب شده تا تعداد قابل توجهی از خانواده های ایرانی متاثر از اقتصادی بحران زده و بحران اقتصادی این سال ها تمکن خود رااز دست داده و نیازمند یارانه شوند.‏
از این رو به این رسانه ها توصیه می شود به جای اینکه با هدف محبوب نشان دادن دولت مطبوعشان این آمار و ارقام را در بوق و کرنا کنند، تلاش مضاعفی را به کار بندند تا شاید بتوانند از انتشار آمار ناامید کننده ای که حاصل تلاش آن دولت بوده ممانعت کنند.‏‏
در نهایت به گروهی که تلاش می کنند با هر دستاویزی عدم محبوبیت دولت تدبیر و امید را مطرح کنند، توصیه می شود، به دور از انظار و افکار عمومی به آنچه می کنند بیشتر توجه کنند شاید خودشان هم به این نتیجه برسند که سرشان را از برف درآورده و آنچه را که همه می بینند و ایشان نمی خواهند با آن روبرو شوند، را بپذیرند.‏‏

(Visited 1 times, 1 visits today)

لینک کوتاه مطلب : https://jahaneghtesad.com/?p=1458