نگاه خوب، حکمرانی خوب

۱۳۹۷/۰۳/۲۲

غلامرضا ظریفیان- استاد دانشگاه

به هر میزان اشتراکات در یک جامعه در مفهومی مانند منافع ملی افزایش می یابد، امینت عمومی و به عبارت بهتر امنیت پایدار که بیش از اینکه امنیت عینی باشد؛ امنیت ذهنی است، تحقق خواهد یافت. جامعه ای که در ذهن خود احساس امنیت می کند و اینگونه می اندیشد که اموراتش بر اساس منطقی عقلانی و مناسباتی صحیح  در حال انجام است، احساس مثبت تری دارد. از این رو به هر میزان که بتوان توزیع عادلانه ثروت قدرت و احترام را به وجود آورد. به هر میزانی که بتوان احترام در یک جامعه را به وجود آورد، امینت در جامعه افزایش می یابد. در نتیجه خطا در جامعه کاسته شده امنیت درونی در جامعه ایجاد و در بیرون نیز جلوه گر میشود. یکی از مولفه های امنیت حفاظت و هراس از سرزمین توسط نیروهای نظامی و اطلاعاتی است که البته استفاده از اجبار در امنیت به این مورد محدود می شود اما همین نیروهای انتظامی و اطلاعاتی زمانی می توانند نقش خود را به درستی ایفا کنند که جامعه در عرصه اقتصادی و نوع توزیع منابع و نوع نگاه به تقویت منافع ملی و نوع احساساسی که جامعه در گردش آزاد اطلاعاتی دارد، درست بی اندیشد. در این صورت این موارد به امنیت بیشتر در جامعه تبدیل خواهد شد. در چنین شرایطی جامعه خواهان برخورد امنیتی با متخلفین به منافع ملی است. به طوری که مردم خواهان برخورد با مختلفین خواهند شد. کسانی که تلاش می کنند که تولید گوناگون در عرصه های مختلف فرهنگی و اجتماعی و سیاسی را افزایش دهند، آنها از حاشیه امنیت بیشتری برخوردار خواهند شد. این موارد باعث می شود جامعه سنجش خوبی نسبت به منافع ملی پیدا کند و در عین حال جامعه احساس رضایت بیشتری را در دورن خود حس کند. درنتیجه داشتن نگرش های محدود کننده اگر براساس منافع ملی نباشد می تواند خود به مساله ای حاد تبدیل شود. در گذشته مفهوم امنیت کاملا سخت افزای بود و تصور می شد اگر در جامعه ای نگاه خاصی حاکم باشد، امنیت آن جامعه نیز افزایش خواهد یافت اما حداقل در چند دهه گذشته این نگاه تغییر کرده و به میزانی که جامعه از رضایت مندی بیشتر برخوردار باشد و به عبارت بهتر به هر میزان جامعه از حکمرانی خوب بهره مند باشد، بیشتر به سمت امنیت پایدار  حرکت خواهد کرد. این مورد به اعتماد در جامعه می انجامد. اعتمادی که هم در نا امنی و هم در نگاه های خاص آسیب می بیند.

 

نظرات شما