فرشاد مومنی در نشست اقتصاد سیاسی اتخاذ تدابیر لازم برای مقابله با تحریم ها؛کشور نیازمند اصلاح رابطه دولت و مردم است

رویا ایلکا

بخش سوم

نشست اقتصاد سیاسی اتخاذ تدابیر لازم برای مقابله با تحریم ها با حضور فرشاد مومنی اقتصاددان در موسسه دین و اقتصاد برگزار شد.

در بخش اول گزارش این نشست خواندیم که فرشاد مومنی با بیان اینکه کلید اصلی مباحث اقتصادی کشور را باید در درون جستجو کرد و بنیان های آسیب پذیری اقتصاد و جامعه را زیر ذره بین قرار داد،گفت: البته به دلیل ماهیت بین رشته ای و فرا رشته ای بودن مشکلات، بالطبع کلید آن نیز در دست یک شخص نیست و باید با ایجاد فضای گفتگو دانش پراکنده و خرد را به صورت یکپارچه دربیاوریم.

به گزارش خبرنگار جهان اقتصاد، درادامه این نشست فرشاد مومنی با اشاره به وجه اندیشه ای اقتصاد مقاومتی گفت: با توجه به پایه های اقتصاد مقاومتی، می توان آن را مقوله اندیشه ای نامید و اگر کسی بخواهد اقتصاد مقاومتی داشته باشد به جای ترویج اسلام مداح ها باید اسلام بهشتی ها و مطهری ها را ترویج کند که با اسلام غیر علمی مرزبندی دارد.

مومنی با انتقاد از رویکردهای بازارگرایی افراطی گفت: این پارادوکس است که ساختار توسعه نیافته و رانتی را با اندیشه جزیی بنیادی گرایی بازار به پیش ببریم که متعلق به جزم اندیشانه ترین رویکرد اقتصادی است.

وی ادامه داد: در حالی که تحلیل های بنیادگرایی بازار تحلیل های ایستا است و این مسأله در شتاب تاریخی طبیعی است که هزینه فرصت سنگینی را تحمیل می کند.

مومنی  با اشاره به تجربه تحریم پیشین در مورد پنج نکات اساسی و حیاتی آن گفت: عنصر گوهری در جهت گیری تحریم کنندگان ایجاد اختلال های معنی دار در بنیه تولید ملی کشور است،البته برای این مستندات کافی وجود دارد که ما خود پاس گل ها را داده ایم.

‌وی خاطرنشان کرد: مطالعه ای که روی روند واردات کشور از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۹۵ صورت گرفته است، نشان می دهد که از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۹ میانگین واردات کشور سالانه ۱۷ میلیارد دلار، از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ این رقم ۱۶ میلیارد دلار و در دوران هاشمی رفسنجانی این رقم به ۲۱.۹ میلیارد دلار بوده است.

وی افزود: در دوران خاتمی میانگین واردات سالانه ۲۷.۶ میلیارد دلار،در دوران احمدی نژاد که رادیکال ترین شعارها علیه نظم جهان را می دادند این رقم به ۷۹ میلیارد دلار رسید و در دولت کنونی میانگین واردات سالانه ۸۰.۱۹۸ میلیارد دلار است.بنابراین بیشترین حساسیت ها در دوران مهندس موسوی نسبت به استقلال و توسعه ملی وجود داشته است.

وی نکته دوم را ایجاد محدودیت بر عرضه تولید و گشایش برای کالاهای لوکس و تجملی دانست و افزود: نکته قابل تامل اینکه در پنج سال اخیر با وجود اختلافات حاد با سایر کشورها واردات کالاهای لوکس مختل نشده است.به طوری دلارهای نفتی به جای دارو و کالاهای اساسی به لوازم آرایشی و خودرو های لوکس تخصیص داده می شود که باید این پاس گل ها را  مورد توجه قرار داشت.

مومنی یادآور شد: سومین نکته مهم مربوط به شیوه دور زدن تحریم ها بود که بر عمق فساد مالی در ایران افزود، به طوری که از سال ۱۳۹۱ مسئولین کشور از کاربرد اصطلاح فساد سیستماتیک هیچ ابایی ندارند.

وی ادامه داد: مورد چهارم مربوط به گسترش نظامی ها و امنیتی ها در اقتصاد کشور برای دور زدن تحریم ها است.این مشکل به جایی رسیده است که حتی مقام رهبری از نظامی ها خواسته تا در زمینه دخالت خود در اقتصاد بازنگری کنند.

وی همچنین مورد پنجم را گسترش نابرابری های ناموجه دانست که در اثر دور زدن تحریم ها ایجاد شده است.

این استاد دانشگاه افزود :هر کس کوچکترین دانشی در مورد مباحث توسعه داشته باشد متوجه می شود که هریک از این موارد به تنهایی پتانسیل ایجاد و اختلال در فرایند توسعه را دارد و برای روبه‌رو شدن با شرایط جدید باید اقدامات مقتضی صورت بگیرد.

این استاد دانشگاه در مورد راهکار های برون رفت از این شرایط گفت: کشور نیازمند اصلاح بنیه اندیشه ای و اصلاح رابطه دولت و مردم است، به طوری که در کل قرن بیستم درخشان تربن کارنامه اقتصادی در ایران متعلق به دولت های بوده که  به بهبود رابطه خود با ملت پرداخته اند.

 

نظرات شما

×

Comments are closed.