رونق اقتصادی و بهبود شرایط کسب و کار

سعید تقی‌پور: یکی از مهم‌ترین و اثربخش‌ترین عوامل ایجاد نشاط در اقتصاد ایران بهبود شرایط سهولت در ایجاد کسب‌وکار و آغاز فعالیت‌های اقتصادی است.

این شرایط حتی از سوی نهادهای بین‌المللی هم مورد رصد و بررسی قرار می‌گیرد و آنان با مطالعه شرایط راه‌اندازی و توقف فعالیت‌های اقتصادی در کشورهای مختلف نسبت به رتبه‌بندی کشورها از حیث سهولت در کسب‌وکار اقدام می‌کنند و رتبه هریک از این کشورها را در فهرست‌‌هایی منتشر می‌کنند.

فارغ از این که این نوع رتبه‌بندی‌ها می‌تواند نمای واقعی از وضعیت کسب و کار در ایران را نشان دهد یا نه و همین‌طور فارغ از این که آیا رتبه‌بندی و ارزیابی‌هایی از این دست بهتر است توسط نهادهای بین‌المللی انجام شود و یا این ‌که با طراحی سازوکارهای بومی و محلی مدلی ایرانی برای این کار ساخته و به مورد اجرا گذاشته شود، باید بگویم که پایش مستمر محیط  کسب و کار و رصد اوضاع فعالیت‌های اقتصادی اعم از تولیدی و یا خدماتی یک امر ضروری به شمار می‌آید و غفلت از ان می‌تواند زیان‌های جبران ناپذیری به اقتصاد کشور وارد کند.

اما کاربرد و بهره‌گیری از یافته‌های چنین پیمایش و پایشی‌ هم دارای اهمیت فوق‌العاده می‌باشد. برای دستگاه‌های دولتی و نهادهای تصمیم‌گیرنده‌ای که تصمیم‌های آنان بر محیط کسب‌وکار کشور اثر می‌گذارد، بهترین مشاوره و خدمت، اطلاع‌یافتن از آثار و نتایج تصمیم‌ها و سیاست‌های اعمال شده آنان است.

و در این میان تنها در شرایطی می‌توان از آثار اقدام‌های نهادهای دولتی و حتی مراکزی چون مجلس شورای اسلامی که به امر قانون‌گذاری و نظارت بر اجرای قوانین اهتمام دارد، ایجاد و سازوکاری است که ارزیابی دقیقی از عملکرد بخش اقتصادی داشته باشد و بتواند ارزیابی‌های مورد اشاره را انجام دهد و بر اساس یافته‌های خود تصویری از محیط کسب و کار و به مقام‌ها و نهادهای تصمیم‌گیرنده و هدایت کننده فعالیت‌های اقتصادی ارائه کند که آنان را قادر سازد تا آثار تصمیمات خود را اصلاح کنند و به طور مستمر در ایجاد شرایط بهبود در فعالیت‌های اقتصادی به ویژه در سطح بنگاه‌های کوچک و متوسط گام‌های بلندتری بردارند.

می‌خواهم از این مقدمه نتیجه بگیرم که اگر الگوهای بین‌المللی برای ارزیابی و پایش محیط کسب و کار اقتصادی را برای ارزیابی سهولت کسب و کار در نظر بگیریم، با یکسان شدن الگوهای سنجش و ارزیابی بنگاه‌ها با استانداردهایی که در همه کشورها به طوریکسان فهمیده می شوند، راه برای تعامل تجاری و صنعتی بنگاه‌های اقتصادی ایران با سایر کشورها بازتر خواهد شد و این چنین پدیده‌ای موجب گسترش ارتباطات جهانی در بخش‌های مولد اقتصاد خواهد شدو راه را برای تولید ثروت و درآمد ارزی بیشتر باز خواهد کرد. اما اگر به سمت ایجاد و طراحی الگوهای داخلی پیش برویم نیز راه را برای ایجاد نظام اقتصادی درون‌گرا مقاوم نسبت به تغییرات محیط جهانی فراهم کرده‌ایم و از این رهگذر خواهیم توانست اقتصاد درون‌زا و متکی به نیروز مولد ایرانی را سازماندهی کنیم و با بهره‌گیری از الگوهای داخلی که شناخت بهتری از همه زوایای ان در داخل وجود دارد، راه را برای پایش مستمر شیوه‌های بهبود کسب‌و کار در داخل کشور باز کنیم و در صورت ضرورت هر بهبودی را برای ارتقای مستمر شرایط اقتصادی و سهولت در ایجاد کسب و کار و نیز تعطیل کردن هر کسب و کار با حمابت نهادهای تصمیم‌گیرنده و یا قانون‌گذار فراهم کنیم و از این رهگذر نشاط و شادابی کافی و لازم را برای تحرک در اقتصاد کشور فراهم کنیم.

این مسیر برای ایجاد رونق در اقتصاد کشور مسیری مناسب و منطقی به نظر می‌رسد. در پایان این توصیه را برای همه دست اندرکاران تصمیم‌ساز و یا نظارتی دارم که بهترین نهاد و مرجع برای ایجاد مقدمات و شرایط پایش مستمر محیط کسب و کار و ارزیابی نقاط قوت و ضعف فرآیندهای کسب و کار در کشور نهادهای صنفی، تشکل‌های حرفه‌ای و در سطوح بالاتر اتحادیه‌ها و مراجعی جون اتاق‌های بازرگانی هستند و می‌توان با اتکاء به انگیزه‌های صنفی آنان و عنایت به این که مستقیما با همه جوانب کسب و کار ارتباط کاری دارند، همواره تصو‌یر درست و دقیقی از محیط کسب و کار از آنان دریافت کرد.

نظرات شما