بی‌اعتنایی دولت، بی‌تفاوتی اصناف / جای خالی اتاق اصناف ایران در ستاد تسهیل و رفع موانع تولید

هشتاد و پنجمین جلسه ستاد تسهیل و رفع موانع تولید در حالی برگزار شد که نماینده جامعه صنفی کشور غایب بزرگ آن بود.‏
به گزارش خبرنگار جهان اقتصاد، آخرین جلسه ستاد تسهیل و رفع موانع تولید ۵ شهریور ماه در حالی برگزارشد که اتاق بازرگانی و خانه صنعت و معدن که هر کدام نمایندگی چند ده هزار واحد صنعتی را بر عهده دارند، نمایندگانی در این نشست داشتند، اما نماینده‌ای از چند صد هزار واحد صنفی تولیدی در این نشست حضور نداشت.‏
بی‌اعتنایی به اصناف تولیدی به عدم حضور نماینده ایشان محدود نشد و دبیرخانه این ستاد، صورتجلسه‌ای را که یک ماه و ده روز بعد برای بسیاری ارسال کرد، حتی جهت اطلاع اتاق اصناف را مخاطب قرار نداد و این در حالی است که رییس اتاق بازرگانی در ردیف مخاطبان اصلی این نامه قرار دارد.‏
متاسفانه انفعال هیات رییسه این دوره اتاق اصناف ایران موجب شده تا سازمان‌ها و نهادهای دولتی مرتبط به عالی‌ترین نهاد صنفی کشور که بیش از ۳ میلیون واحد صنفی را نمایندگی می‌کند بی‌اعتنا بوده و در مراحع تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی کرسی خانواده بزرگ اصناف را حذف کنند.‏
متاسفانه در دوره جدید فعالیت اتاق اصناف ایران اولویت‌ها تغییر کرده و به جای مراجع اقتصادی شاهد توسعه روابط سیاسی هستیم.‏
اگرچه در ضرورت و اهمیت نقش و‌ حضور اصناف در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و حتی فرهنگی شکی نیست، اما شرط اثرگذاری ایشان در این حوزه‌ها، در اولویت قرارداشتن ماموریت و اهداف اصلی اتاق اصناف به عنوان نماینده خانواده بززگ اصناف است.‏
متاسفانه اتاق اصناف ایران در دوره جدید رسیدگی به امور واحدهای صنفی یعنی کسانی که با رای خود ایشان را یرگزیده‌اند به حاشیه رفته و جای خود را به لابی‌گری سیاسی داده‌است.‏
این در حالی است که اتاقی که محبویت و مقبولیت نداشته باشد نمی‌تواند در عرصه‌هایی چون انتخابات مجلس، به نامزدهای مد نظر خود کمک کند و بی‌شک در انتخابات دوره بعدی اتاق‌های اصناف نیز هیچ نهادی و فردی جز فعالان صنفی نمی‌تواند به انتخاب مجدد مدیران اتاق‌های اصناف کمک کند.‏
با پذیرش این اصول به عنوان بدیهیات، جای سوال است که چرا اتاق اصناف نسبت به مسولیت‌هایی که برعهده دارد بی‌تفاوت است و زمینه را برای بی‌اعتنایی نهادها و سازمان‌های دیگر محیا کرده‌است.‏
چرا باید ستاد تسهیل و رفع موانع تولید در نشست‌های خود جایی برای نماینده اتاق اصناف در نظر نگیرد و حتی ایشان را از فهرست دریافت‌کنندگان تصمیمات خود حذف کند.‏
تاسف‌بارتر اینکه اتاق اصناف هم با این بی‌اعتنایی در نهایت بی‌تفاوتی برخورد کرده و به این مهم که ۷۰۰ هزار واحد صنفی تولیدی در چنین ستادی رای و نظر اعتراض نکرده‌است.‏
متاسفانه اتاق اصناف ایران در دوره جدید به گونه‌ای رفتار کرده که برخلاف دوره گذشته که در قریب به اکثریت شورا‌ها، ستادها و حتی کمیته‌ها و کمیسیون‌های اقتصادی دارای کرسی بود، از قریب به اکثریت آنها حذف شده‌است.‏
حتی چراغ دبیرخانه مشترک سه اتاق که در دوره قبل جز فعالترین نهادهای بخش خصوصی بود، خاموش شده‌است و همین یک مورد برای تبیین نقش موثر اتاق اصناف کفایت می‌کند، چراکه در مقایسه با دوره قبل فقط هیات رییسه اتاق اصناف ایران دجار تغییرات جدی شده و دو اتاق بازرگانی و تعاون شاکله اصلی هیات رییسه خود را نسبت به دوره قبل حفظ کرده‌اند و این وضعیت می‌تواند سندی مستندی باشد برای اینکه اثبات شود، حضور مدیران اثرگذار در راس یک مجموعه چه تبعاتی می‌تواند داشته باشد و خلا ایشان نه تنها بر مجموعه خود که در ساختار اقتصاد کشور اثرات منفی داشته باشد.‏

نظرات شما