بیمه، ربط چندانی به کارشناسان و شرکت های بیمه ندارد

حامد هدائی_روانکاو فروش ایران

بیمه، ربط چندانی به کارشناسان و شرکت های بیمه ندارد

نگرش ما به شک راز گونه است. شک، ترس می آفریند، اما به انتظار و هیجان نیز دامن می زند. ورای تلاش های خام دستانه ما در انکار شک، آن چه به راستی می خواهیم محدود کردن و نظارت بر چیزی است که ممکن است به زیان ما تمام شود و دنبال کردن چیزی هیجان انگیز در آینده پیش بینی ناشدنی ماست. پول به ایجاد آینده ما کمک کرده است. اساسی ترین کارکردهای پول؛ یعنی پس انداز و قرض، مبادله میان خویشتن کنونی و آینده ما را ممکن می سازد. اما آینده خطرناکتر و هیجان انگیز تر از این است. چیزهایی بیش از آن چه اکنون رخ می دهد ممکن است اتفاق بیفتد و آن چه رخ می دهد معمولا ما را شگفت زده می کند. آینده های ناشناخته مجالی برای نوآوری، شگفتی و پیشرفت و نیز بی ثباتی وخطر فراهم می کند. پول این آروزی دوگانه نظارت و آزمایش را برآورده می کنند. این غرض اصلی بازارهای مالی است.

درعین حال، بیمه ابزاری  مالی است که به کمک آن می کوشیم ترس مان را کاهش دهیم. بیمه، به رغم معانی دلسرد کننده و بی روحش، پیش از آن چه می پنداریم بر زندگی ما غلبه دارد و ربط چندانی به کارشناسان بیمه و شرکت های بیمه ندارد. بیمه عمدتا نامشهود و ناشناخته است.

فواید بسیار آن نیز نادیده گرفته شده است. قرارداد بیمه معمولا مستلزم پردات پول  امروز به ازای پول در وضعیت محتمل آینده است. بیمه سعی ما برای مهار نتایج ناگواری است که در بیرون از حوزه نفوذ مستقیم ما قرار دارد.

فواید بیمه برای بیمه شده بدیهی است: بیمه از ما در برابر خسارت یا از وابستگان مان در صورت مرگ ما حمایت می کند.

بازارهای مالی جایی است که مردم به داد و ستند دارایی می پردازند. پول مهم ترین دارایی مالی است؛ همه دارایی های دیگر را می توان مشتقات پول نامید. دارایی چیزی است که امیدواریم در آینده ارزش داشته باشد.

داشتن دارایی مالی ما را بیمه می کند. اگر پس انداز کنید، خود را در برابر بیکاری یا بیماری پیش بینی نشده یا تغییر در محیط کاری که دلخواه تان نیست ایمن می سازید.

جمع کردن پول نقد راه بسیار ساده ای برای دستیابی به این بیمه است، اما راه خیلی جالبی نیست و اگر همه این کار را بکنند خیلی هم مفید نیست. بی خطر هم نیست زیرا تورم از قدرت خرید پول ذره ذره  می کاهد و نرخ برابری ارزها هم ممکن است نوسان کند؛ بنابر این، قدرت خرید در دیگر حوزه ها نیز ممکن است تغییر کند .

این در کنار دلایل دیگری چون وراثت یا اختراع یا کسب و کار ابتکاری نشان می دهد که چرا مردم به تصاحب دارایی های دیگری مانند شرکت روی می آورند.

شرکت نیز ممکن است در آینده درآمدی برای شما فراهم کند. حال اگر صاحب شرکتی باشید، ممکن است در برابر تورم ایمن بیمه شوید، اما در برابر هر چیز ناگوار دیگر که اتفاق می افتد و مختص کسب و کار شماست بسیار آسیب پذیر می شوید.

اگر کسب و کار خانوادگی تان ورشکسته شود، همه چیزتان را از دست می دهید. تنوع بخشیدن بیمه ای است در برابر خطرات خاص: اگر بخش کوچکی از ثروتم را در تعداد زیادی از شرکت های بگذارم از مشکل خاصی که در یکی از این شرکت ها به وجود می آید چندان متضرر نمی شوم.

بازار سهام برای همین به وجود آمده است. وظیفه اصلی این بازار گردآوری یا تخصیص سرمایه نیست؛ این بازارها در این کار بسیار ضعیف عمل می کنند.

کاری که بازارها به نحو بسیار کارآمدی انجام می دهند این است که به صاحبان شرکت ها امکان می دهند تا با تنوع بخشیدن به سرمایه گذاری خود در برابر حوادث خاصی که برای کسب و کارشان پیش می آید خود را بیمه کنند.

پذیره نویسی اوراق بهادار مالکیت گسترده و متنوع را امکان پذیر می سازد.  بازارهای اوراق قرضه و اعتبار نیز دقیقا همین کار را برای وام دهندگان می کنند. تضیمن های وثیقه دارد که اکنون بدنام شده است همین کار را برای وام رهنی دنبال می کرد.

گرچه قرض از بازارهای مالی تامین بیمه از طریق تنوع بخشیدن است، اکثر کسانی که در مراکز مالی جهان کار می کنند از کارکرد اصلی آن چه به طور دسته جمعی انجام می دهند آگاه نیستند؛  قانون گذاران و سیاست گذاران و استادان و حتی استادان امور مالی نیز چنین هستند.

فقط قرض گرفتن و قرض دادن نیست که ظاهرا چالشی فکری ایجاد می کند. حدس موجود این  است که شاید کمتر از ۱۰۰۰ نفر در دنیا باشند که اگر از آن ها سوال شود که کارکرد اصلی بازارهای مالی چیست جواب بدهند که کارکرد اصلی بازارهای مالی تامین بیمه است.

این نکته ای است که کنت آرو با ظرافت بیشتری به آن اشاره کرده است: (( بیمه موضوعی بسیار مهم در اقتصاد ملل پیشرفته است، اما منصفانه است اگر بگوییم که نظریه پردازان اقتصاد حرف چندانی درباره آن نداشته اند)).

از زمانی که ارو این را نوشت اوضاع چندان  پیشرفتی نکرده است، اما توصیف طبیعی هدف بازارهای مالی همان تخصیص سرمایه برای مولد ترین کاربردهاست.

شرکت  وخود کارآفرینان، بانک ها، نقدینگی اشخصاص و سرمایه داران خطر پذیر در واقع این نقش را عمدتان مستقل از بازارهای مالی برعهده گرفته اند.

هدف اصلی بازارهای بزرگ سهام، بازارهای اوراق بهادار، بازارهای اعتبار، بازار معاملات، بازارهای پیش فروشی و دیگر بازارهای مشتق تامین بیمه؛ یعنی حمایت در برابر زیان های احتمالی در آینده از طریق تنوع بخشیدن است.

توان تامین انواع مختلف بیمه هدفی فی نفسه است. ما می خواهیم از خود و خانواده مان در برابر دزدی، بیماری، از دست دادن درآمد و تغییرات جزئی تر در اوضاع محافظت کنیم. اما بیمه برای رشد فعالیت اقتصادی و رونق در دنیای عدم قطعیت نیز ضروری است، زیرا توانایی ما را برای سرمایه گذاری، آزمایش و مبادله، که همگی فعالیت های مخاطره آمیز است، افزایش می دهد.

داگلاس نورث، برنده جایزه نوبل و اقتصاددان نهاد گرا شرح می دهد که تاریخ ((  تجارت راه دور در آغاز اروپای مدرن داستان سازمان دهی بود که پی در پی پیچیده تر  شد و نهایتا به پیدایش دنیای غرب انجامید.)) نور ث در ادامه می گوید:

نوآوری در سه مقوله هزینه ای رخ داد: اول، آنهایی که تحرک سرمایه را افزایش داد، دوم، آنهایی که هزینه های اطلاعات را پایین آورد و سومی، آنهایی که ریسک را افزایش داد.

همه این نوآوری ها در زمان های قدیم ریشه داشت؛ بیشترشان از دولت شهرهای ایتالیایی قرون وسطی یا اسلام یا بیزانس وام گرفته شد و بعدها شاخ و برگی به آنها افزوده شد.

نورث در مورد نقش بیمه تصریح می کند: بیمه دریایی یکی از نمونه های ریسک قابل احصاء و تحقیق بود؛ دیگری سازمان کسب و کار بود که ریسک را از طریق تنوع بخشیدن به سبد سهام یا نهادهایی که امکان مشارکت شمار زیادی از سرمایه گذاران را در فعالیت مخاطره آمیز فراهم می کرد گسترش داد.

بیمه چنان وجهه خوبی ندارد. به نظر بی روح  ملال آور می رسد، اما بی آن نه فقط زندگی ما نامطمئن می شود بلکه کمتر سرمایه گذاری و خطر می کردیم. بیمه از طریق تنوع بخشیدن در توسعه تجارت، نوآوری، خطر پذیری و آزمایش نقش دارد.

بیمه یکی از راه های بسیار مهمی است که پول پیش پای ما می گذارد تا آینده مان را در دست خود بگیریم، نقشی بی سر و صدا در پیشرفت انسان دارد.

 

-پایان-

منبع: کتاب پول_اریک لونرگن

http://instagram.me/hamedhodaei

 

 

حامد هدائی

حامد هدائی " روانکاو فروش ایران"

نظرات شما