بازگشت آرتمیا به دریاچه ارومیه

رئیس پژوهشکده علوم‌زمین خبر داد:

گروه امورزیربنایی رئیس پژوهشکده علوم‌زمین با بیان این‌که با برداشت‌های جامع میدانی گزارش آخرین وضعیت دریاچه ارومیه در فروردین ماه ۱۳۹۸ به اتمام رسیده، گفت: این سازمان مطالعات گسترده‌ای در ارتباط با آسیب‌شناسی، ارائه راهکار نجات و پایش زمین‌شناختی دریاچه ارومیه از سال ۱۳۸۶ انجام داده که دستاورد‌های این مطالعات برای منطقه و کشور بسیار حائز اهمیت است.

به گزارش جهان اقتصاد، به گفته راضیه لک، به منظور تعیین حجم دقیق آب، تعیین تغییرات عمق و نیز بررسی ترکیب شیمیایی آب دریاچه ارومیه در نیمه دوم فروردین ماه سالجاری نمونه‌برداری از شورابه عمیق، سطحی و تعیین عمق دریاچه در یک شبکه سیستماتیک ۵ کیلومتر در ۵ کیلومتر برای هر دو بخش شمالی و جنوبی دریاچه توسط پژوهشکده علوم زمین سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور انجام و ۱۵۰ نمونه شورابه عمیق و سطحی برداشت شد.

وی با بیان این‌که کارشناسان عمق دریاچه را نیز در ۷۵ نقطه اندازه‌گیری کردند، تصریح کرد: همچنین چگالی نمونه‌های سطحی و عمقی نیز مورد اندازه‌گیری قرار گرفتند و بر اساس داده‌های به دست آمده از اطلاعات برداشت شده عمق، نقشه عمق و توپوگرافی بستر و نیز نقشه تغییرات چگالی شورابه عمیق و سطحی دریاچه تهیه شد.

لک با اشاره به این‌که عمیق‌ترین بخش دریاچه در بخش شمالی با عمق حداکثر ۲۳۰ سانتی‌متر است، گفت: همچنین دو بخش عمیق در مرکز و جنوب دریاچه نیز وجود دارد و از سویی میان‌گذر شهید کلانتری به صورت سدی در وسط دریاچه، منجر به تقسیم دریاچه به دو بخش شمالی و جنوبی شده به گونه‌ای که تغییرات چگالی برای شورابه سطحی و عمیق دریاچه در بخش شمالی و جنوبی دریاچه شدید و بارز است.

رئیس پژوهشکده علوم‌زمین از مشاهده آرتمیا ارومیانا به عنوان تنها موجود زنده جانوری دریاچه در مرکز بخش جنوبی به وفور خبر داد و گفت: ورود حجم بالای آب شیرین به دریاچه که به‌طور عمده از بخش جنوبی وارد دریاچه می‌شود منجر به کاهش شوری آب دریاچه و ایجاد شرایط اکولوژیکی مناسب برای رشد و شکوفایی مجدد آرتمیا شده است.

به گفته وی، ورود آب‌های شیرین علاوه بر بالا بردن تراز آب دریاچه در مناطقی نیز سبب انحلال حداکثر نیم متر نمک رسوبگذاری شده در بستر شده است.

لک خاطرنشان کرد: همانطور که در مقالات علمی و مصاحبه‌های صورت گرفته در سنوات گذشته عنوان شده تنها ارائه رقوم تراز دریاچه برای به تصویر کشیدن وضع دریاچه کافی نیست بلکه توجه به فعل و انفعالات درون دریاچه در ارتباط با واکنش نمک و آب، اعم از انحلال و یا ترسیب نمک که باعث تغییرات مورفولوژی بستر و کاهش یا افزایش مضاعف عمق دریاچه می‌شود، ضروری است.

رئیس پژوهشکده علوم‌زمین با بیان این‌که تغییر عمق دریاچه علاوه بر تغییر تراز حجم آب را متاثر می‌کند، گفت: بی‌شک در فصول تَر(بهار) با ورود آب‌های شیرین به دریاچه، پدیده بالا آمدن تراز و همچنین انحلال نمک و افزایش عمق را شاهد هستیم اما با کاهش بارش و افزایش تبخیر در فصل تابستان، بالانس شورابه به سمت رسوبگذاری نمک پیش می‌رود و در نتیجه کاهش تراز همراه با کاهش عمق بستر رخ می‌دهد که بر همین اساس پایش فصلی تغییرات حجم شورابه در برنامه‌ریزی برای احیای دریاچه ارومیه یکی از ضروریات است.

 

 

 

نظرات شما

×

Comments are closed.